หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 8

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 2 มีนาคม 2557 08:56 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
สามีตีตรา ตอนที่ 8
       สามีตีตรา ตอนที่ 8 (ต่อ)
       
       กะรัต กับนวลเดินถือกล่องบางอย่างมาที่ประตูหน้าบริษัท ชายนี่ ยี่หวา และพนักงานบริษัทหันไปมองกะรัตเป็นตาเดียวกัน ชายนี่ตกใจจนเผลอพูดเสียงเข้มเป็นผู้ชาย
       “เฮ้ย ! เมียคุณพิศุทธิ์มาอีกแล้วว่ะ!”
       
       บรรยากาศการประชุมเคร่งเครียด มิสเตอร์ชาล์ลลุกขึ้นยืนอย่างเอาเรื่อง
       “สัญญาซื้อขายสูตรรสชาติอาหารที่ผมเคยคุย ตกลงผมจะ...”
       ทันใดนั้นฟองดาวเปิดประตูห้องประชุมพรวดเข้ามา
       “คุณพิศุทธิ์คะ”
       พิศุทธิ์มองหน้าฟองดาวอย่างแปลกใจว่ามีเรื่องอะไร
       
       พิศุทธิ์กับหัวหน้า รีบเดินออกมาจากห้องประชุมเพื่อมาดูกะรัต ทุกคนมองลนลาน กลัวเธอจะมาแผงฤทธ์อีก ทุกคนแอบอยู่หลังพิศุทธ์กลัวโดนลูกหลง หัวหน้าพูดกับพิศุทธิ์ด้วยความแหยง
       “คุณพิศุทธ์ เอาไงกันดี”
       ทันใดนั้นกะรัตเดินเข้ามาวางกล่องบนโต๊ะดัง ปัง หัวหน้าสะดุ้งโหยงหลีกทางให้พิศุทธิ์เคลียร์
       “คุณมาทำไมกั้ง” พิศุทธิ์รีบถาม
       “มิสเตอร์ชาล์ลมาประชุมใช่ไหมคะ”
       “คุณรู้ได้ยังไง”
       “กั้งรู้แล้วกันค่ะ” กะรัตมองไปที่ห้องประชุม “อยู่ในห้องประชุมใช่ไหมคะ”
       พิศุทธิ์จะตอบ แต่กะรัตไม่ฟังหอบกล่องเดินเข้าห้องประชุมไป นวลรออยู่ ข้างนอก พิศุทธิ์จะเข้าห้องประชุมไปห้าม
       “กั้ง”
       กะรัตหันมา
       “กั้งขอคุยกับมิสเตอร์ชาล์ลตามลำพังนะคะ”
       กะรัตปิดประตูใส่หน้าพิศุทธิ์ดัง ปัง กดล็อคประตู มิสเตอร์ชาล์ลเห็นกะรัตแล้วสะดุ้งลุกขึ้นจากเก้าอี้ พร้อมถอยห่างด้วยอาการผวา รีบไปหลบหลังเก้าอี้
       “คุณเข้ามาทำไม อย่าทำอะไรผมเลยนะ ผมกลัวแล้ว”
       พิศุทธิ์พยายามเคาะประตูเรียกกะรัตให้เปิดประตู ชายนี่ ยี่หวา พนักงานคนอื่นๆต่างมามุงดู
       “หรือว่าคุณกั้งจะมาวางระเบิด” ชายนี่ออกความเห็น
       พนักงานทุกคนสะดุ้งตกใจพร้อมกัน ยี่หวาหวาดๆ
       “จะบ้าเหรอเจ๊”
       “เอ้า จะไปรู้เหรอ ตอนนี้คุณกั้งกำลังเครียดเรื่องคุณพิศุทธิ์เพราะมิสเตอร์ชาล์ล คุณกั้งอาจคิดทำอะไรบ้าๆกับมิสเตอร์ชาล์ลก็ได้”
       พิศุทธิ์กับหัวหน้าพยายามเคาะประตู และเปิดประตูห้องประชุม หัวหน้าตะโกนสั่งพนักงาน
       “ใครไปเรียกแม่บ้านเอากุญแจมาเปิดประตูห้องสิ”
       พิศุทธิ์เคาะประตู
       “กั้ง เปิดประตู” เขาหันไปหานวล “นี่มันอะไรกันน่ะนวล กั้งคิดทำอะไร”
       นวลอึดอัดพูดไม่ได้
       “คุณกั้งไม่ให้บอกน่ะค่ะ”
       “นวล” พิศุทธิ์เครียด
       นวลสะดุ้งคิดหาทาง
       “คุณกั้งห้ามไม่ให้บอก แต่ไม่ได้ห้าม ไม่ให้ดูนี่นา” นวลหันไปพูดกับพิศุทธิ์ “ในห้องประชุมมีกล้องวงจรปิดไหมคะ”
       
       ทุกคนมาในนห้องควบคุมกล้องวงจรปิด หน้าจอทีวีเป็นภาพในห้องประชุมเห็นภาพกะรัตเปิด กล่องแล้วหยิบถุงใส่ขนมขึ้นมายื่นให้มิสเตอร์ชาล์ล ชายนี่เพ่งมอง
       “นั่นซองขนมอะไรน่ะ”
       มิสเตอร์ชาล์ลแกะถุงขนมที่กะรัตยื่นให้กิน แล้วทำหน้าทึ่ง
       “อร่อยไหมคะ”
       “อร่อยมาก นี่มันรสอะไร”
       กะรัตเมื่อคิดถึงที่มาของรสแล้วเผลอยิ้ม
       “รสพิศุทธิ์ค่ะ”
       มิสเตอร์ชาล์ลชะงัก
       “อะไรนะ”
       “เป็นรสชาติที่คุณพิศุทธิ์คิดให้ฉันคนเดียว เป็นรสเดียวในโลกมันเป็นรสชาติที่คุณพิศุทธิ์ผสมด้วยความรักของเราสองคน ฉันถึงให้คนที่โรงงานของก๋งฉันลองทำมาให้คุณชิม ถ้าคุณชอบ ฉันจะยกสูตรนี้ให้ฟรีๆ เพื่อแลกกับให้คุณยอมเซ็นต์สัญญาทำธุรกิจกับ ที่นี่เหมือนเดิม”
       “ทำไมผมต้องทำตามที่คุณบอกด้วย”
       “เพราะว่าเรื่องทั้งหมดคุณพิศุทธิ์ไม่ผิด ฉันเป็นคนก่อเรื่องเอง ถ้าคุณจะเอาเรื่อง ก็ขอให้เอาเรื่องที่ฉัน” กะรัตยกมือไหว้มิสเตอร์ชาล์ล “ฉันขอโทษ”
       พิศุทธิ์มองที่จอทีวีเห็นกะรัตยกมือไหว้ขอโทษมิสเตอร์ชาล์ลแล้วอึ้ง ทุกคนต่างตะลึงแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ว่าคนอย่างกะรัตจะยอมทำอะไรแบบนี้...กะรัตมองมิสเตอร์ชาล์ลด้วยความอ้อนวอน มิสเตอร์ชาล์ลมอง แล้วยื่นถุงขนมคืน
       “เอาขนมคุณคืนไป”
       กะรัตร้อนใจ
       “ทำไมล่ะคะ ก็ไหนคุณบอกว่าอร่อย ฉันยอมให้คุณฟรีๆเลยค่ะ แต่ขอแค่คุณอย่าโกรธคุณพิศุทธิ์ ถ้าคำขอโทษฉันยังไม่พอ คุณจะแจ้งตำรวจจับฉันเข้าคุกก็ได้ ฉันยอม”
       “ที่ผมรับไม่ได้ เพราะรสชาตินี้มันเป็นความรักของคุณ”
       กะรัตยื่นถุงขนมให้มิสเตอร์ชาล์ล
       “รับไปเถอะค่ะ ฉันยอมแลกความรักของฉัน เพื่อความสุขของคุณพิศุทธิ์”
       มิสเตอร์ชาล์ลมองกะรัตนิ่งๆ ยังไม่ให้คำตอบ พิศุทธิ์ได้ยินกะรัตพูดแล้วอึ้ง พนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามา
       “แม่บ้านเอากุญแจมาเปิดประตูห้องประชุมแล้วค่ะ”
       พิศุทธิ์รีบเดินออกไปคนแรก ทุกคนวิ่งตามไป
       
       แม่บ้านกำลังจะไขกุญแจประตูห้องประชุม กะรัตเปิดประตูออกมาก่อน พิศุทธิ์มองเธอนิ่ง ในใจหายโกรธไปเยอะ แต่นิ่งข่มไว้ก่อน
       “มิสเตอร์ชาล์ลเรียกคุณพิศุทธิ์กับหัวหน้าเข้าไปคุยน่ะค่ะ”
       พิศุทธิ์กับหัวหน้ารีบเดินนำเข้าห้องประชุมไป นวลเข้ามาถาม
       “ตกลงมิสเตอร์ชาล์ลว่ายังไงคะคุณกั้ง”
       
       ชายนี่ ยี่หวา พนักงานคนอื่นๆเสนอหน้าอยากฟังคำตอบจากกะรัต

สามีตีตรา ตอนที่ 8
       หัวหน้าพูดกับพิศุทธิ์อย่างอารมณ์ดี
       “คุณกั้งช่วยพูดกับมิสเตอร์ชาล์ลให้เราก็จริง แต่มิสเตอร์ชาล์ลก็บอกแล้วว่าเขาเปลี่ยนใจจะเซ็นต์สัญญากับเราอยู่แล้ว ดังนั้นคุณไม่ต้องกลัวว่า ใครจะพูดว่าเรื่องนี้จบด้วยดีเพราะเพราะภรรยาคุณช่วยหรอกนะ ทุกอย่างเพราะความสามารถคุณล้วนๆ”
       “ขอบคุณครับ” พิศุทธิ์ยิ้มออก
       “ยังไงผมก็ฝากขอบคุณภรรยาคุณด้วย ถึงเขาไม่มีส่วนเรื่องสัญญาแต่เขามีส่วนทำให้มิสเตอร์ชาล์ลอยากให้คุณและบริษัทคิดรสชาติใหม่ให้ด้วย”
       “รสชาติใหม่”
       “แล้วเขาก็ตั้งชื่อรสใหม่แล้วด้วย”
       “รสอะไรครับ”
       “รสความรัก อยากให้ทุกคนกินแล้วรู้สึกถึงความรัก และรักษารสชาติความรักนี้ไว้เหมือนที่คุณกั้งทำวันนี้”
       พิศุทธิ์นิ่งคิดถึงเรื่องที่กะรัตยอมทำเพื่อเขาในวันนี้
       
       กะรัตแจกขนมให้กับพนักงาน ทุกคนดีใจ ยิ้มแย้มรับขนม
       “กั้งต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคะ ที่ทำให้เดือดร้อนมาตลอด” กะรัตเดินมาหาฟองดาวแล้วยื่นขนมให้ “นี่ค่ะ ขนมเล็กๆน้อยๆ กั้งขอโทษด้วย นะคะ สำหรับที่ผ่าน ที่กั้งเอาแต่ก่อเรื่องให้วุ่นวายกัน”
       ฟองดาวรีบรับขนม
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ สามีภรรยากัน เรื่องหวงกัน เป็นเรื่องธรรมชาติ” ฟองดาวชะงักปวดท้อง “อุ้ย ขอตัวก่อนนะคะ ยำปูดองเมื่อวาน ทำพิษตั้งแต่เช้าแล้ว” ฟองดาวรีบเดินไปห้องน้ำ
       นวลมองฟองดาวแล้วรู้สึกปวดท้องอยู่บ้าง
       “นวลขอไปทำตามสุภาษิตไทยก่อนนะคะ...เห็นเขาขี้ ขี้ตามเขา” นวลวิ่งตามฟองดาวไป
       กะรัตพูดไล่หลังนวล
       “เร็วๆนะ จะได้กลับบ้านกัน” กะรัตหันไปทางประตูห้องทำงานพิศุทธิ์แล้วพูดเสียงน้อยใจ “ขืนอยู่นาน เขาจะเหม็นขี้หน้า มากกว่านี้...ทำขนาดนี้ จะพูดดีๆสักคำก็ไม่มี...หรือเข้าไปคุยเองเลยดีนะ”
       กะรัตหันไปทางห้องทำงานพิศุทธิ์ แล้วเห็นเขายืนอยู่นานแล้ว เธอชะงัก
       “คุณพิศุทธ์”
       พิศุทธ์คว้ากะรัตเข้าห้องทำงานไป
       
       กะรัตนั่งหน้าจ๋อยอยู่ในห้อง พิศุทธิ์ยืนหันหลังให้
       “บริษัทผมไม่ใช่สนามเด็กเล่นนะ ที่คุณจะเข้ามาทำอะไรก็ได้แบบนี้”
       กะรัตหน้าเสียกลัวๆ
       “ก็กั้งแค่อยากรับผิดชอบในสิ่งที่กั้งทำเท่านั้นเอง แต่ถ้ามันจะยิ่งทำให้คุณไม่พอใจ กั้งก็ขอโทษค่ะ”
       กะรัตก้มหน้าจ๋อย พิศุทธิ์หันมามองแล้วใจอ่อนลง แต่ยังปั้นหน้าดุอยู่
       “ใช่ ผมไม่พอใจ”
       “มิสเตอร์ชาล์ลยอมเซ็นต์สัญญาแล้ว คุณจะยังไม่พอใจอะไรอีก”
       “ก็ไม่พอใจที่คุณเอาสูตรที่ผมทำให้คุณคนเดียว มาแจกให้คนอื่นชิมน่ะสิ คุณคิดบ้างไหมว่าผมรู้สึกยังไง”
       กะรัตหน้าเสียกว่าเดิมคิดว่าเขาไม่พอใจจริงๆ
       “กั้งไม่ทันคิดว่าคุณจะหวง รสนี้”
       “ใช่ ผมหวง เพราะผมทำรสนั้นเพื่อผู้หญิงที่ผมรักคนเดียวเท่านั้น”
       “คุณพิศุทธิ์” กะรัตชะงัก
       “คุณเอามาแจกทุกคนแบบนี้...ผมอาย” พิศุทธิ์เขินๆ
       กะรัตเห็นแววตาของเขามีรอยยิ้ม ทำให้รู้ว่าเขาไม่ได้โกรธจริง
       “นี่คุณแกล้งโกรธกั้งเหรอ” เธอเข้าไปตีเขาอย่างโมโห “คุณทำอย่างนี้ได้ยังไง คุณรู้ไหมว่ากั้งกลัวคุณโกรธกั้งจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว”
       กะรัตทุบอกพิศุทธิ์แทบจะร้องไห้ด้วยความรู้สึกอัดอั้น
       “กั้งขอโทษนะคะกับเรื่องที่ผ่านมา กั้งวู่วามไปเพราะรักคุณมากเหลือเกิน กั้งเจอการสูญเสียมามาก จนกั้งกลัวจะเสียคุณไปอีก” กะรัตโผเข้ากอดอ้อนพิศุทธิ์ “เราดีกันนะคะ ลืมเรื่องทุกอย่างให้หมด ทั้งเรื่องเงินนั่น และเรื่องที่โคราช”
       “เรื่องของพ่อ ผมคงลืมไม่ได้ ยังไงต้องให้พ่อหาทางสะสางหนี้ให้หมด”
       “เรื่องนั้นกั้งเข้าใจ แต่เราจะไม่เอาเรื่องนี้มาเป็นปัญหากันอีกนะคะ”
       “และผมก็จะไม่ลาออกจากที่นี่นะ”
       กะรัตถอนใจ
       “กั้งรู้อยู่แล้ว มันทำใจยากจริงๆที่ต้องเห็นคุณอยู่ใกล้นัง...”
       กะรัตชะงักปากตัวเอง แล้วถอนใจเพราะทำใจให้เย็นลง
       “ช่างเถอะ กั้งจะไม่ คิดอะไรที่มันมาบั่นทอนความสุข กั้งอีก เรื่องราวที่เกิดขึ้นมากมาย มันสอนให้กั้งรู้แล้วว่า จะทุกข์ หรือจะสุข ตัวเราเองเป็นต้นเหตุ กั้งมาวันนี้...เพื่อจะตั้งต้นใหม่ ลืมอดีตทุกอย่าง”
       “คุณจะทำได้เหรอ”
       “แล้วคุณจะให้โอกาสกั้งไหมล่ะคะ”
       
       กะรัตมองพิศุทธิ์ เขามองเธอแล้วยิ้ม

สามีตีตรา ตอนที่ 8
       สายน้ำผึ้งเดินถือกระเช้าผลไม้เข้ามาด้วยใบหน้าเซ็งๆไปหามิสเตอร์ชาล์ลที่ คอนโดแต่ไม่เจอ ชายนี่กับยี่หวาเดินเบิกบานมาจากลิฟท์
       “ทำไมวันนี้มาสายจัง ลูกไม่สบายเหรอ” ชายนี่ทุก
       “เปล่าค่ะ ผึ้งเอากระเช้าผลไม้ไปเยี่ยมมิสเตอร์ชาล์ลที่คอนโดมาน่ะค่ะ อยากขอร้องเรื่องเซ็นต์สัญญากับเรา”
       ยี่หวาแทรกขึ้น
       “ไม่ต้องไปขอร้องแล้วล่ะน้องผึ้ง คุณกะรัตเคลียร์ทุกอย่างแล้ว”
       “อะไรนะคะ” สายน้ำผึ้งชะงัก
       
       พิศุทธิ์กับกะรัตเดินออกมาจากห้องพนักงาน
       “กั้งต้องไปขอบคุณแม่คุณสักหน่อย ที่เตือนสติให้กั้งเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาได้” กะรัตกอดแขนพิศุทธิ์ “เพื่อปกป้องของรักของกั้ง”
       พิศุทธิ์แกล้งหยอก
       “คุณเป็นแบบนี้ก็ดีนะ ผมจะได้ไปต่างจังหวัดได้สบายใจ”
       กะรัตหูผึ่ง
       “คุณจะไปต่างจังหวัดเหรอค่ะ ไปที่ไหน ไปกี่วัน...แล้วไปกับใคร”
       กะรัตชะงักรู้สติ แล้วเอามือตบหน้าตัวเอง
       “ไม่ได้ กะรัตคนใหม่ต้องไม่เป็นแบบเดิมอีก”
       “ผมแค่พูดลองใจคุณ ดูสิว่าคุณจะของขึ้นอีกไหม” พิศุทธิ์ขำ
       “คุณเห็นแล้วว่ากั้งข่มอารมณ์ตัวเองได้”
       “งั้นก็ต้องให้รางวัลด้วยการพาไปเที่ยวต่างจังหวัด ถือว่าชดเชยที่เรายังไม่ได้ไปฮันนีมูนกัน”
       “จริงเหรอค่ะ”
       กะรัตกระโดดกอดคอพิศุทธิ์พร้อมจูบแก้มซ้ายแก้มขวา พิศุทธิ์อาย รีบมองพนักงานคนอื่นๆที่มองดูอยู่ พิศุทธิ์รีบดึงตัวกะรัตออก
       “ผมว่านอกจากคุณข่มอารมณ์โมโหของคุณได้แล้ว คุณควรข่มอารมณ์ดีใจไว้บ้างก็ดี”
       “ข่มทำไมล่ะคะ ความรักเป็นเรื่องดีที่ควรแสดงออก ไม่อย่างนั้น มิสเตอร์ชาล์ลจะให้คุณคิดขนมรสความรัก ให้อร่อยเหมือนความรักเรา เหรอคะ” กะรัตอ้อน
       พิศุทธิ์เห็นพนักงานคนอื่นๆยังมองก็เขิน
       “ผมทำงานต่อล่ะ”
       พิศุทธิ์รีบเข้าห้องไปด้วยใบหน้าเขินอาย กะรัตมองแล้วยิ้มขำอย่างมีความสุข หันตัวกลับแล้วมองที่โต๊ะฟองดาว แต่ไม่เห็น มองหานวล ก็ยังไม่มา
       “นวลมันตกส้วมไปแล้วรึไง”
       กะรัตหันจะเดินไปแล้วชะงัก สายน้ำผึ้งยืนมองอยู่นานแล้ว
       “เงินมันซื้อคนได้จริงๆ เมื่อวานคนที่นี่ยังเกลียดเธออยู่เลย แต่พอวันนี้เธอทำให้ทุกคนได้เงิน ก็เปลี่ยนเป็นชื่นชมเธอกันแซ่ด”
       กะรัตมองสายน้ำผึ้งโดยไม่พูดตอบโต้อะไร แล้วเดินไปเข้าห้องน้ำหญิง สายน้ำผึ้งรีบเดินตามไปด้วยอารมณ์โมโหรอจังหวะระเบิด
       
       กะรัตเดินเข้ามาในห้องน้ำพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองมาก สายน้ำผึ้งตามมายิ้มเยาะ
       “ได้ข่าวว่ายอมลงทุนยกมือไหว้ขอโทษมิสเตอร์ชาล์ลเลยเหรอ ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างกะรัตผู้เย่อหยิ่ง ไม่เคยมีคำว่าขอโทษในสมอง จะยอมก้มหัวให้คนอื่นเพราะกลัวผู้ชายทิ้ง”
       “ฉันไม่เหมือนแก ที่ยอมตลบตะแลงคนอื่นว่าตัวเองเป็นนางเอก โดนฉันรังแก เพื่อแย่งผัวฉันไง ฉันขอเตือนแกเป็นครั้งสุดท้าย อย่ายุ่งกับคุณพิศุทธิ์”
       นวลอยู่ในห้องน้ำหน้าดำหน้าแดง พยายามทำเสียงข้างในให้เบาที่สุดอีกมือก็ปิดจมูกเพราะไม่กล้ากดชักโครก ในห้องน้ำอีกห้อง ฟองดาวกำลังเกร็ง เพราะอาการท้องเสีย แต่กลัวตัวเองจะทำเสียงดัง
       “อย่ามาออกคำสั่งกับฉัน เพราะฉันจะทำทุกอย่างที่ฉันต้องการ อะไรก็ตามที่ทำให้แกไม่มีความสุขฉันจะทำ” สายน้ำผึ้งเสียงแข็ง
       ฟองดาวตาโตพูดเบาๆ
       “เฮ้ย...นี่น้องผึ้งตัวจริงเหรอเนี้ย...”
       สายน้ำผึ้งยังรุกต่อ
       “อีกไม่นานหรอกกั้ง คุณพิศุทธิ์เขาต้องเป็นของฉัน เหมือนกับที่ภูเคยเป็นของฉันมาก่อน”
       กะรัตง้างมือขึ้นมาจะตบ แต่พยายามข่มใจตัวเองให้มีสติอย่างที่สุด สายน้ำผึ้งท้าทาย
       “ตบฉันเลยสิกั้ง ตบเลย คนอย่างเธอ สร้างภาพไปก็ไม่มีใครเชื่อ”
       ทันใดนั้นเสียงคนกดชักโครกดัง สายน้ำผึ้งชะงักเพราะไม่ทันคิดว่ามีคนอยู่ในห้องน้ำ เธอหันไปมองประตูห้องน้ำ นวลเปิดประตูห้องน้ำมายืนข้างกะรัต สายน้ำผึ้งถอนใจ
       “ขี้ข้าแกนี่เอง ฉันก็นึกว่า...”
       เสียงคนกดชักโครกดังอีกห้อง สายน้ำผึ้งชะงักแล้วหันไปมองที่ประตูห้องน้ำ ฟองดาวเปิดประตูห้องน้ำมา
       “พี่ฟองดาว” สายน้ำผึ้งชะงัก
       ฟองดาวมองสายน้ำผึ้งด้วยสายตาผิดหวังไม่อยากเชื่อว่าจะเป็นแบบนี้ ฟองดาวรีบออกไป สายน้ำผึ้งหน้าเสีย
       “พี่ฟองดาวคะ”
       นวลหัวเราะชอบใจ สายน้ำผึ้งเสียหน้ามากหันขวับมาทางกะรัตอย่างเอาเรื่อง กะรัตยิ้มแล้วส่ายหน้าปราม
       “อ๊ะ...อ๊ะ...เธอว่าฉันไม่ได้นะ เพราะฉันไม่ได้ทำอะไร เธอทำตัวเธอเอง ก๋งฉันสอนไว้ว่า กรรมก็เหมือนต้นไม้ ปลูกอะไร ก็ได้อย่างนั้น...แกปลูกต้นดอกหน้าวัวไว้ แต่ไปหลอกคนอื่น ว่าเป็นดอกทานตะวันสุดท้ายคนอื่น ก็ต้องดูออกว่าแกมันแค่ดอกหน้าวัว”
       กะรัตเดินผ่านสายน้ำผึ้งออกจากห้องน้ำด้วยมาดผู้ชนะ สายน้ำผึ้งทุบกระจกอย่างโกรธแค้น
       
       สายน้ำผึ้งเดินหงุดหงิดโมโหมาจากทางห้องน้ำ แล้วมองไปเห็นยี่หวา ชายนี่สุมหัวเม้าท์เรื่องสายน้ำผึ้งที่โต๊ะทำงานฟองดาว สายน้ำผึ้งชะงัก ชายนี่เห็นจึงรีบสะกิดยี่หวาให้เลิกเม้าท์ ยี่หวาทำเป็นคุยเรื่องงานกับฟองดาว
       “รายงานการประชุมเป็นอย่างที่หนูบอกนะคะพี่ฟองดาว” ยี่หวาหันไปหาชายนี่ “กลับไปทำงานต่อกันเถอะเจ๊”
       ชายนี่หันไปทางสายน้ำผึ้ง
       “น้องผึ้งได้ชิมขนมที่คุณกะรัตเอามาแจกรึยังจ๊ะ”
       “ยังค่ะ” สายน้ำผึ้งพูดนิ่งๆ
       ชายนี่ยื่นถุงขนมให้
       “งั้นน้องผึ้งก็ควรจะชิม แล้วจะรู้สึกถึงความรักที่คุณพิศุทธิ์ มีให้กับคุณกะรัต ยิ่งตัวขนมนี่มันมีทั้งความเหนียวและแน่น เหมือนจะบอกให้รู้ว่าใครที่คิดจะมาแทรก มันทำยาก”
       “เจ๊” ยี่หวาสะกิดปรามชายนี่
       “ฉันขอเตือนหน่อยน่า เพราะรัก ถึงต้องเตือน ไม่อย่างนั้น...เจ๊ไม่แย”
       ชายนี่เดินนำยี่หวากลับแผนกไป สายน้ำผึ้งพยายามเก็บปากสงบไว้ คิดว่าสถานการณ์แบบนี้ อย่าต่อความ จะดีที่สุด ฟองดาวพูดลอยๆ
       “คนเราเนี้ย...รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆนะคะ แหม โลกนี้มันอยู่ยากขึ้นทุกวัน”
       
       ฟองดาวถือแฟ้มงานเดินออกไปทางที่ถ่ายเอกสาร สายน้ำผึ้งเครียดที่ตัวเองเป็นฝ่ายเพลี้ยงพล้ำแต่เธอไม่ยอมแพ้ง่ายๆ พิศุทธิ์เดินออกจากห้องมา มองๆแล้วเดินไปด้านนอก สายน้ำผึ้งเห็นอาการเฉยชาของเขาแล้วยิ่งพลุ่งพล่าน รีบเดินตามไป

สามีตีตรา ตอนที่ 8
       สายน้ำผึ้งเดินมาคุยกับพิศุทธิ์
       “กั้งเขาเก่งนะคะ เขาพยายามหาทางล่อหลอกคุณให้กลับไปตายรังของเขาจนได้”
       พิศุทธิ์ถอนใจ แล้วหันมาพูดอย่างจริงจัง
       “สิบสองปีที่คุณคบกับกั้ง คุณเคยเห็นกั้งเป็นเพื่อนบ้างรึเปล่า”
       สายน้ำผึ้งชะงัก
       “เป็นสิคะ แต่กั้งต่างหาก ที่เคยเห็นฉันเป็นเพื่อนบ้างรึเปล่า”
       ในใจสายน้ำผึ้งยิ่งเดือดเมื่อโดนเขาตอกใส่เพื่อปกป้องกะรัต
       “คุณเป็นสามีกั้ง คุณก็ต้องเข้าข้างกั้ง คุณไม่รู้หรอกว่าฉันถูกทำร้ายมาแค่ไหน”
       “ถ้าเรื่องคุณภูเบศร์ ผมไม่อาจออกความเห็นได้ว่าใครถูกหรือผิด แต่มันจบลงไปแล้ว ผมไม่ได้เข้าข้างกั้ง ผมแค่อยากให้คุณปล่อยวาง แล้วเริ่มต้นชีวิตใหม่ เหมือนที่กั้งเขาทำ”
       สายน้ำผึ้งปรี๊ดมากแต่ข่มอาการไว้ แล้วพูดนิ่งๆ
       “กั้งเขาเก่งจริงๆที่ทำให้คุณเชื่อ จนคุณตายใจอย่างนี้ แต่ยังไงฉันก็ยังขอเตือนคุณให้เผื่อใจไว้บ้าง ถ้ากั้งไม่หวังผลเอาไว้มาก เขาคงไม่ลงทุนทำขนาดนี้”
       สายน้ำผึ้งเดินแยกไป พิศุทธิ์ได้แต่ถอนใจระอาที่สายน้ำผึ้งไม่ยอมหยุดสักที
       
       สายน้ำผึ้งเดินเข้ามาในห้องทำงานด้วยความโกรธ เดือดดาล หันไปเห็นถุงขนม ของกะรัตที่พนักงานทิ้งใส่ถังขยะ เธอตรงเข้าไปเตะถังขยะ จนถุงขนมตก เธอตรงเข้าไปกระทืบถุงขนมระบายความแค้น
       “นังกั้ง อย่าหวังว่าจะได้อยู่อย่างสงบเลย”
       
       พวงหยกเดินนำศรัทธา กุนตี ศิวาด้วยอาการเริงร่ามีความสุขมากเข้ามาในบ้าน
       “คุณพวงหยกหาฤกษ์มาได้เลยนะครับ เรื่องการจัดงานแต่ง ทางผมจัดการให้หมดทุกอย่าง ขอแค่บอกมาว่าต้องการอะไร แต่งลูกสะใภ้ทั้งคน ผมทุ่มไม่อั้น” ศรัทธาบอกอย่างอารมณ์ดี
       “กุ้งว่าเราน่าจะรอถามความเห็นของยัยก้อยก่อนดีกว่านะคะ” กุนตีขัดขึ้น
       ศิวาชะงักเพราะในใจก็หวั่นว่ากันตาจะปฏิเสธ ถึงได้รีบรวบรัดโดยไม่รอกันตากลับจากงาน
       “จะไปถามทำไม เรื่องแบบนี้ มันเป็นเรื่องของผู้ใหญ่ตกลงกัน ถ้าฉัน say yes ทุกอย่างก็ไม่มีปัญหา” พวงหยกโวยใส่กุนตีทันที
       กุนตีปรามเบาๆ
       “แต่เรื่องแต่งงาน มันต้องเป็นการยินยอมพร้อมใจของคนสองคนเป็นหลักนะคะแม่”
       กันตาเดินเข้ามาเพิ่งกลับจากการเข้าเวร
       “พี่กุ้งพูดถูก ก้อยยังไม่บอกสักคำว่าก้อยตกลง”
       พวงหยกหันไปยิ้มแหยๆกับศรัทธา แล้วหันมาพูดปรามกันตา
       “ยายก้อย”
       กันตาไม่รอฟังพวงหยกพูด หันไปทางศิวา
       “เรามีเรื่องต้องคุยกัน”
       กันตาเดินนำออกไปทางสนามหญ้า ศิวาหน้าเครียดรีบเดินตามไป ศิวารีบพูดด้วยเสียงอ้อนวอนให้กันตาเห็นใจ
       “คุณก้อย...”
       กันตาพูดสวนใส่ทันที
       “ดีนะที่ฉันกลับมาเอางานที่ลืมไว้ ไม่อย่างนั้นฉันคง ไม่รู้ว่าฉันกำลังจะโดนบังคับ ทำอะไรในสิ่งที่ฉันไม่เต็มใจ”
       “ผมขอโทษ แต่ถ้าผมไม่ทำแบบนี้ ผมกลัวจะเสียคุณไป” ศิวาเสียงอ่อน
       “ถ้าคุณดีพอ คุณจะเสียฉันไปได้ยังไง”
       ศิวาพูดจากความรู้สึกจริงๆ
       “ก็เพราะผมรู้ว่าสำหรับคุณ ผมยังดีไม่พอ ผมก็แค่เด็กใจแตก บ้านไม่อบอุ่น ก็ออกไปหาความสุขจากคนข้างนอก เพราะในชีวิตผม ผมไม่รู้ ว่าผมจะเป็นคนดีไปเพื่อใคร แต่วันนี้ผมรู้แล้ว...อดีตของผม อาจทำให้ ผมเป็นผู้ชายที่ไม่ดีพอสำหรับคุณ แต่ความรักของผม มันไม่น้อยไปกว่าใคร”
       “คุณรักใครเป็นด้วยเหรอ”
       ศิวามองกันตาอย่างจริงจัง
       “คุณคือคนที่ผมไม่อยากวางสายโทรศัพท์ก่อน คุณคือคนที่ผมมาส่งบ้าน แล้วผมยังจอดรถรออยู่หน้าบ้าน ไม่อยาก ไปไหน คุณคือคนที่ผมอยากมาหา โดยที่คุณไม่ต้องร้องขอ คุณคือคนที่ ผมอยากนั่งมองหน้าทั้งวันทั้งคืน...อย่างนี้มันเรียกว่าความรักรึเปล่า”
       กันตายืนชะงักตัวเย็นวาบ ในใจสั่นไหวกับการสารภาพความรู้สึกของเขา ศิวานั่งคุกเข่าลงตรงหน้า แล้วหยิบแหวน แล้วหยิบกล่องแหวนออกจากกระเป๋ากางเกงมาเปิดออก
       “นี่เป็นแหวนของแม่ผม ท่านให้ผมไว้ก่อนท่านเสีย มันเป็นสิ่งมีค่าที่ผมใส่ไว้ตลอดเพื่อคิดถึงแม่ ผมขอใช้แหวนนี้ขอคุณแต่งงาน”
       “คุณศิวา”
       “ผมอยากให้คุณรู้ว่า คุณเป็นผู้หญิงที่สำคัญที่สุดในชีวิตผม”
       ศิวาเอื้อมมือไปจับมือกันตามา เธอมองเขาด้วยความรู้สึกคาดไม่ถึงว่าจะทำ ขนาดนี้ ศิวาจะสวมแหวน กันตาดึงมือกลับ
       “อย่าสวมเลยค่ะ”
       ศิวาชะงัก มองด้วยแววตาผิดหวัง
       “คุณปฏิเสธผม”
       กันตามองนิ่งไปสักพัก ในใจแค่เงียบแกล้งศิวาให้ผิดหวังเล่นๆ แอบแก้แค้นนิสัยเจ้าชู้ สุดท้ายเธอก็ยิ้มออกมา
       “เปล่า...ฉันจะบอกให้คุณเก็บแหวนวงนี้ไว้ใส่ให้ฉันในวันงานต่างหาก”
       ศิวาลุกขึ้นมากอดกันตาอย่างดีใจ เธอดันตัวเขาออกห่าง
       “แต่จำไว้นะ ฉันยังยืนยันคำเดิม ถ้าคุณจริงใจกับฉัน ฉันก็จริงใจกับคุณแต่ถ้ามีอะไรทำให้ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่คนสำคัญอย่างที่คุณพูด ทุกอย่างก็จบ”
       
       “รับรองครับ ว่าคุณเป็นที่หนึ่งของผม” ศิวายิ้ม

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 40 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 39 คน
98 %
ไม่เห็นด้วย 1 คน
2 %
ความคิดเห็นที่ 12 +34 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราสนุกดีออก ชอบเวลาที่แม่นางเอกสรรหาคำมาด่าดี 5555+++
ส่วนละครมันก็แค่การแสดง เก็บมาคิด เลือกบริโภค ใช้สมอง และสนุกกับการรับชม
วิจารณ์ได้ แต่ก็ควรให้เกียรติกับคนแต่ง ผู้กำกับ นักแสดงบ้างหน่อยก็น่าจะดีนะเราว่า
คิดสิคิด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 29 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เช็ง
Noy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 28 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
tv turelife เราอ่านในเท็บไม่ได้อ่ะ แต่อ่านในคอม มันจะขึ้นให้อ่านตามปกติเลยค่ะและตรงมุมขวาบนจะมีให้คลิ๊กเลือกตอน 1-17 ซึ่งก็อัปล่วงหน้าจากเว็ป ผจก. ไปหนึ่งตอนเท่านั้นค่ะ
คิดสิคิด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 27 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนอย่างน้ำผึ้งน่ากลัวมากกกก เคยเจอคนหลงตัวเอง มีคนลักษณะอย่างนี้อยู่จริงๆ จินตนาการน่ากลัว ดีที่ไม่ได้ปองร้ายเรา แต่กับคนที่เราเคารพ ตอนแรกๆฟังเค้าพูดก็เหมือนดี ต่อไปต่อมาคุยกันเราก็ว่าแปลกๆแต่ไม่คิดอะไร คิดว่าอาการพวกนี้เป็นโรคจิตอย่างหนึ่ง
ดูแล้วกลัวผึ้ง
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 26 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อยากรุ้ว่า อ่านในtv ture life ยังไงอ่ะคะ
555
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 25 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบคะ Upload เร็วๆๆนะคะ รออ่านอยู่
กะรัต คะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 24 +5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ละครอาจจะเวอร์ๆ แต่จริงๆก็สอนเรื่องชีวิตครอบครัวได้นะคะ เผื่อใครที่มัวแต่หึงจนไม่ลืมหูลืมตาอาจจะคิดได้บ้างว่าความเชื่อใจและการมีพื้นที่ว่างสำหรับชีวิตส่วนตัวก็เป็นสิ่งสำคัญในการใช้ชีวิตร่วมกัน ส่วนคนที่ชอบแย่งผัวชาวบ้านก็ควรจะสำนึกผิดชอบชั่วดี แต่ถ้ามันจะเลวทั้งหญิงชายก็อย่าได้ไปเสียดายปล่อยมันไปซะ
jira
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 23 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
Tv true life สามีตีตราถึงตอนที่15แล้ว
Dramaช้าเป็นเต่า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 22 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังฟินเลยค่ะ อยากให้ถึง 17.00 น. เร็วๆๆจัง
nickname_elec@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 21 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
บทสนุกมาก..มันสะท้อนให้เห็น ชีวิตครอบครัว สังคม และ การเลี้ยงลูก ในหลายๆ มุมที่แตกต่างกันออกไป..
แต่คือจะให้มันเป็นไปตามเราคิดทุกอย่างมันก็คงจะเป็นไปไม่ได้หรอก..ขนาดคนเราเกิดมาจากพ่อแม่เดียวกันยัง มีความคิดที่ต่างกันเลย...
ป.ล โดยส่วนตัวชอบความคิดของเนื้อแพร
อ่านเพื่อความสนุก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 20 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
น่าจะอัพเยอะๆหน่อย ยังฟินอยู่เลย
รักษ์สนุก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 19 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลงให้เยอะหน่อยก็ไม่ได้ อ่านยังไม่ทันหายฟินเลย อารมย์เสีย
ศรี จะไม่ทน
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 18 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ลุ้นคู่หมอก้อยกับศิวาค่ะ ว่าจะจบแบบไหน ผึ้งจะเป็นไง เพราะหมอก้อยนะค่ะไม่ใช่กั้ง
ลุ้นๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 17 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากกกกกกกกกกก
tsubai
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 16 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เมื่อไหร่จะถึง 17.00 น.ซะทีนะเนียะ เวลาเดินช้าจัง
miki
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 15 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมากๆเลยค่ะ
กำลังอินจัดเลย
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 14 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อัพเรวๆหน่อยได้ป่ะคะ อยากอ่านแย่แร้วววววววววววววว
ยิ้มๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณคนอัพให้อ่านมากจ๊ะ!!
Thank you three times
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 12 +33 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เราสนุกดีออก ชอบเวลาที่แม่นางเอกสรรหาคำมาด่าดี 5555+++
ส่วนละครมันก็แค่การแสดง เก็บมาคิด เลือกบริโภค ใช้สมอง และสนุกกับการรับชม
วิจารณ์ได้ แต่ก็ควรให้เกียรติกับคนแต่ง ผู้กำกับ นักแสดงบ้างหน่อยก็น่าจะดีนะเราว่า
คิดสิคิด
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เห็นด้วยค่ะ เพราะในชีวิตจริง มันก็เหมือนกับในละคร จริงๆแล้วที่ผู้จัด ผู้กำกับ นักเขียนบท อยากจะสื่อก็คือความรักถ้าไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ตัวเอง ขาดสติ ก็จะตกเป็นเหยื่อ ต้องทุกข์กับมัน รักมากเจ็บมาก เป็นเรื่องธรรมดา
ผู้หญิงธรรมดา
 
ความคิดเห็นที่ 11 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อาจจะดูมุขตื้นนะ แต่เราเป็นคนนึงที่โครตหึงเลย เชื่อเหอะว่าแค่นี้้ก็ปรี๊ดแตกแล้ว แต่บางครั้งกะรัตควบคุมตัวเองไม่อยู่เกินไป เป็นเราคงรอให้คุยกะชาร์ลเส็ดแล้วจิกออกมา เอาไม้กอล์ฟตีหน้าตอนหลัง 55555
จริงๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 10 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แต่ละบทบาทมันเป็นแค่การแสดงเท่านั้น อินมากไปก็ไม่ดี
zumlee@yahoo.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
แหม มาว่านักแสดงแบบนั้นแบบนี้ ทำไมยังงั้นยังงี้ ไม่ทำแบบนั้นแบบนี้....เอาเวลาไปด่าผุ้กำกับดีไหม ว่า ทำไมผุ้กำกับไม่คิดบทแบบนี้แบบนี้
อินเว่อร์เกินไปป่าว ไปแสดงเองสิไป๊.....เอ้ะรึหนังหน้าไม่ดี
รำคานพวกงี่เง่า
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อ่านคอมเม้นต์มา ยังไม่เห็นมีใครว่านักแสดงเลยนะ มีแต่ว่าบทกั้งโง่เกิน โดนหลอกกี่ครั้งก็ยังหลงกล อ่านหนังสือไม่แตกแล้วยังว่าคนอื่นเค้าอีก มื้อเย็นจัดปลาเป็นอาหารหน่อยเป็นไง
รำคาญเหมือนกัน
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ผมว่า คุณรึป่าวครับ ข้างบนเขาก้พุดถุกนะ คุนเล่นมาว่าตัวแสดง ในบทนั้นนี้ไม่ได้ดั่งใจคุนก้มาด่า เขาก้พุดถุกว่าให้ไปบอกผุ้กำกับสิ..สงสัยคุนอ่านหนังสือไม่แตกซะมากกว่า หนังหน้าอาจไม่ดี เลยเดือดร้เนื้อร้อนตัว
ไอ้อวดเก่ง
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
เออนั่นสิ เขาพุดถุกแล้ว ไล่ให้เขากินปลา...ส่วนคุนก้ไปแดกหญ้าล่ะกันนะ ใอ้ห่านี่ โง่จัง อวดเก่ง แต่ไม่ดุกำพืดหนังหน้าตนเอง
โง่ อวดฉลาด
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
หนังหน้า หนังหน้า สงสัยคนเดียวกันมาตอบ 555+ หนังหน้าตัวเองคงหล่อมากสินะ
สมหนังหน้า
 
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ว้าว มาเร็วก่อนเวลา รักมากเลยอะคนอัพ
จุ๊บๆๆ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +3 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมไม่พิมพ์ให้จบเป็นตอนๆไปเลยให้รออ่านอยู่ได้ไม่ประติดประต่อเลย
Polk Gmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
พวกคุณ ๆ ที่ว่าเค้าเนี่ย
เคยเจอแบบนี้เองบ้างมั้ยคะ
ถ้าคุณเคยเจอเอง คุณจะรู้เลยว่าตอนนั้นความหึงหวงมันครอบงำสติสัมปชัญญะจนเราตัดสินใจพลาดและทำอะไรโง่ ๆ ออกไปเลยค่ะ และพอมาตอนหลังที่เริ่มใจเย็นลง สติกลับมา ถึงเพิ่งจะรู้ตัวว่าทำพลาดขนาดไหน
ดิฉันเจอมาแล้วค่ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ทำไมมันไม่ทันเกมกันเลยอ่ะ กะรัตเนี่ย อ่านไปอ่านมาชักเบื่อซะแล้ว เกิดเรื่องก็หลายครั้งน่าจะเขียนให้เฉลียวใจบ้างนะ ละครจะได้มันกว่านี้ ดีนะที่โป๊บน่าร๊ากกกอ่ะ
vena
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 -2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนเขียนบทดูการสร้างเรื่องที่น่าสงสาร ดูถูกปัญญาคน สร้างฉากที่ง่ายไปคนจัดที่ชื่อแอนผ่านบทดี บทเลวที่ทำลายตนเองมามาก ทำให้สมกับนางเอกที่คนชื่นชมรู้ว่าง่าย หรือไร้ความคิด
นิยายไร้ปัญญา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 -4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
คนเขียนบทดูการสร้างเรื่องที่น่าสงสาร ดูถูกปัญญาคน สร้างฉากที่ง่ายไปคนจัดที่ชื่อแอนผ่านบทดี บทเลวที่ทำลายตนเองมามาก ทำให้สมกับนางเอกที่คนชื่นชมรู้ว่าง่าย หรือไร้ความคิด
นิยายไร้ปัญญา
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นิยายไร้ปัญญา!! แล้วเข้ามาอ่านทำไมวะ? ไม่พอใจก็ไม่ต้องเข้ามาอ่าน!! ไปอ่านหนังสือ "จับเข่าคุย ทักขี้" ดีกว่า!! ประเทืองปัญญาดีไป๊!!
ตอบ คห.3
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กลับไปดูละครบ้านนอกๆ ที่คุ้นเคยดีกว่า
คงชินดูละครช่อง 7 มานานมั่ง เคยไม่คุ้นละครช่อง 3
กลับคอกได้แล้วจ๊ะ
 
ความคิดเห็นที่ 2 +1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ใครเขียนบทเนี่ย ลูกไม้ที่สายน้ำผึ้งใช้มันตื้นเกินไป กะรัต ของเราก็นะ (แอบผิดหวัง อิอิ) เพราะตอนแรกคิดว่า กะรัตจะทันมุกนี้ของ สายน้ำผึ้ง แล้วตอกกลับอย่างเจ็บปวด 555
friendly_bungalows@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นังกั้งใช้สมอง คิดซิคิด
คุณพิสุทธิ์ดีขนาดนี้ยังใช้แต่อารมณ์
คนดูรองาบคุณพิสุทธิ์อยุ่นะ
น่าจะโดนสักตืบ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014