หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ สามีตีตรา

สามีตีตรา ตอนที่ 7

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 27 กุมภาพันธ์ 2557 09:38 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
สามีตีตรา ตอนที่ 7
        สามีตีตรา ตอนที่ 7 (ต่อ)
       
       กันตาเดินมาส่งศิวาหน้าบ้าน
       
       “ฉันขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาเจอเรื่องวุ่นๆ ของครอบครัวฉัน”
       ศิวาพยายามพูดให้สบายใจ
       “คุณคิดว่าครอบครัวผมดีกว่านี้เหรอ มีงิ้วกลางโต๊ะอาหารแบบนี้ บ้านผมก็มีไม่แพ้บ้านคุณ ตั้งแต่แม่ผม เสียไป ก็มีอีหนูของพ่อพยายามจะชิงดีชิงเด่นอยากเป็นฮ่องเฮาของบ้าน สงสารก็แต่พี่เขยคุณ ถูกฉีกหน้ากลางวงแบบนี้...คงตั้งหลักยาก”
       “คุณเห็นแบบนี้ เปลี่ยนใจก็ได้นะ”
       ศิวาจับมือของเธอมาแนบอก
       “สายไปแล้วล่ะครับ เส้นทางความรักของผม มันมีแต่ตรงไป ไม่มีจุดให้ยูเทิร์น”
       “ตรงกันข้ามกับเส้นทางของฉันนะคะ มีจุดให้ยูเทิร์นตลอด ถ้ารู้ว่าการไปข้างหน้า ไม่ได้มีแค่รถของฉันคันเดียว”
       “งั้นคุณยิ่งไม่ต้องห่วง เพราะเส้นทางความรักของผม มีเลนเดียวให้รถวิ่งได้แค่คันเดียว และรถคันนั้นต้องเป็นคุณ”
       ศิวายกมือเธอขึ้นมาให้สัญญา กันตามองยิ้มๆ
       
       สนามหน้าบ้านเนื้อแพรยามค่ำ...พิศุทธิ์เดินตามแม่เข้ามาในบ้านหยิบมือถือมองดูเห็น missed call กะรัตกว่า 100 สาย เขามองมันก่อนที่จะตัดสินใจปิดเครื่อง
       “เรื่องที่เกิดขึ้น แม่ไม่อยากให้ชายโทษหนูกะรัต เขาไม่ได้ทำอะไรผิด”
       “ผมเองครับที่ผิด”
       “ใครผิดชายก็รู้อยู่แก่ใจ ชายไม่ควรโทษตัวเองแบบนี้ แม่ว่าลูกควรกลับไปหากะรัต เขาคงเป็นห่วงลูกมาก”
       “ผม...มองหน้าเขาตอนนี้ไม่ได้ครับแม่”
       พิศุทธิ์หันกลับจะเข้าบ้านแต่คนที่ยืนอยู่เบื้องหลังพิศุทธิ์คือกะรัต เธอเดินมาจากทางหน้าบ้าน
       “กั้งมาพาคุณกลับบ้าน”
       เนื้อแพรรู้สึกพอใจที่เห็นกะรัตยืนอยู่ตรงนี้
       “มีอะไรก็คุยกันให้เข้าใจ”
       เนื้อแพรเดินหลบเข้าบ้านไปก่อน
       “กลับบ้านเราเถอะนะคะ”
       พิศุทธิ์เห็นแววตาของกะรัตที่รื้นด้วยน้ำตาใจเขาอ่อนยวบแต่ภาพที่มันตอกย้ำความรู้สึกของเขามันยังคงก้องอยู่ในหัว พิศุทธิ์นึกถึงภาพเอกสารแสดงหลักฐานการโอนเงินจากบัญชี ของเจ้าสัวบัญชาไปสู่บัญชีของท่านอ๊อดและคำพูดของพวงหยก
       “ก็หลักฐานแสดงการโอนเงินจากบัญชีเตี่ยฉัน ไปให้พ่อ คุณไงคะ ตั้งแต่ก่อนแต่งงานกับคุณจนถึงตอนนี้ เป็นเงินทั้งหมดเกือบ 50 ล้าน ฉันคิดอยู่แล้วว่าทำไมท่านอ๊อดกับหม่อมมลุลีถึงได้เปลี่ยนอาการที่มีต่อยัยกั้งจากหน้ามือเป็นหลังเท้า ที่แท้ก็เพราะได้เงินค่าตัวคุณไปนี่เอง”
       พิศุทธิ์กัดกรามแน่น ความรู้สึกเหมือนคนโง่ เป็นแค่สิ่งของที่ถูกซื้อขายยังคุกรุ่น
       “คืนนี้ผมขอนอนบ้านแม่ คุณกลับไปก่อนเถอะ”
       กะรัตพุ่งเข้าไปจับมือพิศุทธิ์
       “คุณพิศุทธิ์ คุณคิดว่ากั้งรู้เรื่องเงินนั่นด้วยเหรอคะ กั้งบอกได้เลยว่ากั้งไม่รู้เรื่องจริงๆ จะให้กั้งไปสาบานที่ไหนก็ได้”
       “พอเถอะกั้ง ไม่ต้องพูดแล้ว ผมขอร้อง คุณกลับไปก่อนเถอะนะ ผมขออยู่คนเดียว”
       พิศุทธิ์แกะมือจะเดินหนี แต่กะรัตเข้ากอดทางด้านหลัง รั้งไว้
       “กั้งให้คุณอยู่คนเดียวไม่ได้หรอกค่ะ”
       “กั้ง” พิศุทธิ์พูดเสียงเหนื่อยใจ
       กะรัตค่อยๆเลื่อนมือที่โอบกอดเขาออก แล้วล้วงหยิบริบบิ้นที่เขาเคยใช้ขอเธอแต่งงานบนเวทีแฟชั่นโชว์ขึ้นมา กะรัตเอาริบบิ้นผูกข้อมือตัวเอง แล้วเอาปลายริบบิ้นอีกข้างไป ผูกที่ข้อมือของเขา พิศุทธิ์มองอย่างอึ้งๆ
       “จะให้กั้งทิ้งคุณไว้คนเดียวได้ยังไงล่ะคะ ในเมื่อคุณขอให้กั้งเดินร่วมทางไปกับคุณ...และกั้งก็รับปากแล้ว เพราะฉะนั้น...กั้งจะไม่ยอมทิ้งคุณไปไหน”
       พิศุทธิ์มองริบบิ้นแล้วนึกถึงคำพูดตัวเอง ยิ่งรู้สึกเจ็บกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
       “แต่ตอนนั้นกับตอนนี้มันไม่เหมือนกัน”
       “ไม่เหมือนกันยังไงคะ”
       “ตอนนั้นผมเชื่อมั่นว่าความรักของผมจะไม่มีวันมีเรื่องเงินมาเกี่ยวข้อง แต่ตอนนี้มันไม่ใช่”
       “กั้งไม่แคร์” กะรัตรีบพูดแทรก
       “แต่ผมแคร์ เพราะผมเป็นสามีของคุณ ผมมีหน้าที่ดูแลและปกป้องคุณ แต่นี่มันกลับตาลปัตร ผมกลายเป็นสามีที่มีค่าตัว รอความปราณีให้ ครอบครัวภรรยาให้มาดูแล อุปถัมป์ ทุกอย่างมันตอกย้ำว่าผมเองก็ไม่ได้ ต่างไปจากสามีคนก่อนๆของคุณ...ผมว่าบางที...”
       เสียงพิศุทธิ์ขาดหายไป พูดไม่ได้อีกเพราะความรู้สึกสะเทือนใจที่สุด กะรัตมองด้วยความอยากรู้ว่าเขาตั้งใจจะพูดอะไรกันแน่
       “บางทีอะไรคะ”
       พิศุทธิ์มองกะรัต แล้วหันหลังให้ เป็นการพูดที่เจ็บปวดเกินกว่าจะกล้าสบตาเธอ
       “บางทีคนอย่างผมคงไม่คู่ควรกับคนอย่างคุณ”
       กะรัตพูดแทบไม่มีเสียงออกมาคอมันตีบตัน
       “คุณพิศุทธิ์...คุณพิศุทธิ์...อย่าคิดแบบนี้” กะรัตสะอื้นจับมือเขาข้างที่ผูกริบบิ้นมาแนบแก้ม “คุณจำได้ไหมตอนที่กั้งบอกว่ากั้งไม่เหมาะกับคุณ คุณยังบอกว่าคุณไม่แคร์ คุณรู้ว่าแค่คุณรักกั้งก็พอ กั้งก็เหมือนกัน ไม่ว่าใคร จะคิดอะไรหรือจะว่าอะไรคุณ กั้งก็ไม่สนใจ กั้งรู้แค่ว่าคุณรักกั้ง กั้งรักคุณก็พอ”
       พิศุทธิ์ยิ่งได้ยินกะรัตบอกรักเท่าไร ก็ยิ่งละอายใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น
       “ผมเริ่มไม่แน่ใจว่าแค่ รัก มันจะพอสำหรับเรา”
       พิศุทธิ์ดึงมือออกจากมือกะรัต ริบบิ้นที่ผูกข้อมือไว้ร่วงหล่น พิศุทธิ์เดินเข้าบ้านไป กะรัตมองริบบิ้นที่ผูกข้อมือตัวเองไว้คนเดียวแล้วร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด
       เนื้อแพรมองความเจ็บปวดของพิศุทธิ์และกะรัต สงสารชะตากรรมของเด็กทั้งสอง ที่ต้องตกอยู่ในเกมที่พวกเขาไม่ได้เป็นผู้เล่น
       
       สายน้ำผึ้งอยู่ที่คอนโดที่ศิวาให้ ดวงตาเปี่ยมสุขสำราญยิ่งกว่าถูกรางวัลที่หนึ่ง
       “เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะคะ”
       ศิวาดื่มไวน์อย่างอารมณ์ดี
       “ผมบอกว่าพี่เขยคุณก้อย เขาถูกซื้อตัวมาแต่งงานกับพี่สาวคุณก้อยน่าสงสารนะ...ถูกแม่ยายเอาหลักฐาน มาประจานกลางโต๊ะกินข้าว แบบนี้แปลว่าแม่คุณก้อยต้องการให้ เห็นว่าผมดีกว่าคุณพิศุทธิ์ตั้งเยอะ”
       “แล้วพี่สาวของคุณหมอก้อยว่ายังไงบ้างล่ะคะ” สายน้ำผึ้งสะใจ
       “ก็โวยวายใส่แม่เขาน่ะสิ ส่วนพี่เขยคุณก้อยก็เตลิดออกจากบ้านไปเลย พี่สาวคุณก้อยก็เครียดเพราะติดต่อหาสามีตัวเองไม่ได้ นี่ถ้าเป็นผมนะ รับรองว่าจะไม่มีทางเกิดเรื่อง แบบนี้แน่นอนเพราะผมมีเงินอาจจะ มากกว่าเขาด้วยซ้ำ”
       สายน้ำผึ้งสะใจมองที่แขน ยังมีรอยเล็บที่กะรัตกดจิกไว้ เธอคิดอะไรบางอย่าง
       
       นวลนั่งหลับอยู่ที่โซฟารอกะรัตกับพิศุทธิ์กลับบ้าน...นวลหลับแล้วเอียงตัวจะล้มลง นอนกับพื้น หัวโขกกับขากะรัตดังโป๊ก เธอสะดุ้งตื่นมามอง เห็นกะรัตนั่งกอดเข่าอยู่ที่พื้นข้างๆ ยังถือริบบิ้นอยู่ในมือ
       “คุณกั้งกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ คุณพิศุทธิ์ไม่กลับมาพร้อมกันเหรอค่ะ” นวลตกใจ
       กะรัตโผเข้ากอดนวลร้องไห้
       “เขาไม่กลับมานวล เขาไม่กลับมาอีกแล้ว”
       นวลเห็นกะรัตร้องไห้แล้วอึ้ง รู้เลยว่าเกิดเรื่องใหญ่แน่
       “เกิดเรื่องอะไรขึ้นคะ”
       กะรัตกำริบบิ้นแน่นแล้วร้องไห้
       “เขาเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันมีในชีวิต นวล...ชีวิตฉันไม่เหลืออะไรแล้ว”
       
       นวลประคองกะรัตที่เปลี่ยนชุดเป็นชุดนอนแล้วมาที่เตียง
       “คนดีของนวลมานี่นะคะค่อยๆ”
       นวลประคองลงนอน กะรัตนอนเหม่อ นวลเริ่มเป็นห่วงพึมพำ
       “เฮ้อ อกหักมาตั้ง 3 แผล ไงแผลสี่ช้ำลึกขนาดนี้น๊า”
       “นวล...”
       “ค่ะ คุณกั้ง”
       “นวลเคยถูกทิ้งไหม”
       “เอาแค่เคยผ่านก่อนดีไหมค่ะคุณกั้ง อุ้ย คุณกั้งขา คุณพิศุทธิ์คงไม่คิดอย่างนั้นหรอกค่ะ”
       “เขาบอกฉันว่า เขาไม่แคร์ว่าใคร จะคิดอะไร จะว่าอะไร เขารู้แต่ว่ารักฉันอยากอยู่กับฉัน”
       “คุณกั้ง...”
       “...ฉันเพิ่งรู้สึกว่า บ้านหลังนี้ มันใหญ่เหลือเกิน นวล...”
       
       นวลกอดปลอบ

สามีตีตรา ตอนที่ 7
        กุนตีคุยมือถือกับนวล กันตายืนอยู่ข้างๆ
       “กั้งถึงบ้านแล้วใช่ไหม…แล้วคุณพิศุทธิ์ล่ะนวล...ไม่ได้มาด้วยเหรอ…ช่วยดูแลกั้งหน่อยนะ แล้วฝากบอกกั้งด้วยว่า เขาลืมมือถือไว้ที่นี่ เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันจะแวะเอาไปให้”
       กันตาถอนใจเป็นห่วงพี่สาว
       “แม่นะแม่ จะรู้ไหมเนี่ยว่าตัวเองทำอะไรลงไป”
       มือถือของกะรัตดังขึ้น กันตามองว่าใครโทรมาปรากฏว่าเป็น สายน้ำผึ้ง กันตามองมือถืออย่างแค้นๆ
       “คนนี้ก็อีกคน จองล้างจองผลาญไม่จบสิ้นสักที”
       กันตากดรับสายแต่ยังไม่พูดอะไร ตั้งใจรอฟังว่าสายน้ำผึ้งจะพูดว่าอะไร...สายน้ำผึ้งยืนริมระเบียงคุยมือถือด้วยความสุขสะใจ
       “นอนรึยังจ้ะกั้ง…พอดีฉันไปเจอโปรโมชั่นผ่าตัดศัลยกรรมดีๆจะมาบอก...จะได้เอาเงินที่เธอไปซื้อผัวคนที่ 4 มาจัดแต่งเครื่องในที่ผ่านการใช้มา แล้วถึง 3 ครั้งให้มันดีขึ้น ผัวเธอจะได้รัก ได้หลงเหมือนที่เธอเพ้อเจ้อ ให้ฉันฟังไง”
       กันตาคุยมือถือด้วยความรู้สึกทนไม่ไหว
       “นอกจากโปรโมชั่นศัลยกรรมตกแต่งเครื่องในแล้วน่าจะมีโปรโมชั่นศัลยกรรมจิตใจคนด้วยเนอะ ก้อยจะยอมเอาเงินเดือนจ่ายให้พี่ผึ้งไปทำ...เผื่อจิตใจของพี่จะเลิกคิดแต่เรื่องแย่งสามีคนอื่นแล้วไปคิดเรื่องลูกบ้าง”
       สายน้ำผึ้งฟังกันตาพูดเหน็บโดนจุดแล้วโกรธ แต่คุม อารมณ์ตัวเองไว้แล้วพูดโต้กลับ
       “เธอไม่ต้องมาห่วงลูกฉันหรอก...ลูกฉันมีคนช่วยดูแลให้เขามีความสุขดี ห่วงตัวเองกับพี่สาวของเธอเถอะ ระวังจะมีชะตากรรมเดียวกัน ไอ้ประเภทคิดว่าเขาเป็นของเราแต่สุดท้ายเขากลับเป็นของคนอื่น”
       กันตาเข้าใจว่าสายน้ำผึ้งว่าตัวเองจะไปแย่งของคนอื่น ไม่ได้คิดถึงศิวา จึงจะ พูดโต้กลับว่าไม่มีทาง กุนตีดึงมือถือจากมือกันตามากดปิดเครื่อง
       “พอ ไม่ต้องคุยแล้ว ปิดเครื่องไปเลย ปัญหาที่มีก็ใหญ่พออยู่แล้ว อย่าให้ยายโรคจิตนี่มาป่วนอีก”
       กันตามองกุนตีขัดใจ...สายน้ำผึ้งกำมือถือแน่นด้วยความแค้น
       “นังเด็กเมื่อวานซืน แกเล่นผิดคนแล้ว”
       
       ศิวาขับรถมาจอดหน้าบ้านสายน้ำผึ้ง เธอยื่นหน้าไปหอมขอบคุณเขา
       “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง และขอบคุณสำหรับเป็นผู้มีพระคุณ จัดการเปลี่ยนแอร์ใหม่ให้บ้านฉันทั้งหลัง”
       ศิวามองสายน้ำผึ้งด้วยสายตากรุ้มกริ่ม
       “ก็คุณทำดี เจ้านายอย่างผมก็ต้องมีรางวัลให้”
       “ฉันไปก่อนนะคะ” เธอแกล้งทำกระเป๋าตกที่พื้นหน้ารถ “อุ้ย”
       สายน้ำผึ้งทำทีก้มเก็บของที่หล่นเหลือบมอง ศิวาหันหน้าไปมองทางอื่น สายน้ำผึ้งจึงหยิบลิปสติก ออกจากกระเป๋าแล้วสอดไว้ตรงปุ่มกดเลื่อนที่นั่งข้างเบาะแล้วแกล้งทำเป็นหยิบของใต้เบาะไม่ถึงจึงกดปุ่มเลื่อนเบาะให้ไกลพอที่เวลากันตาขึ้นมานั่ง จะต้องเลื่อนเบาะให้พอดีตัว และจะเจอลิปสติกที่สอดแอบอยู่ตรงปุ่มเลื่อนข้างเบาะ ศิวาเห็นสายน้ำผึ้งก้มทำท่าเหมือนหาของ
       “หาของเจอไหมครับ เดี๋ยวผมช่วย ผมไม่อยากให้มีของอะไรตกในรถ”
       สายน้ำผึ้งเงยหน้าขึ้นมายิ้ม
       “เก็บครบแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ คุณหมอแสนสวยของคุณ ไม่มีทางแม้แต่ได้กลิ่นฉันแน่นอน”
       สายน้ำผึ้งลงจากรถ ศิวาขับรถออกไป เธอมองตามรถแล้วยิ้มสะใจ รสสุคนธ์ยืนมองอยู่
       
       เช้าวันใหม่...กันตาและกุนตี เดินลงบันไดจะไปทำงาน พบพวงหยกเดินจากห้องอาหารเข้ามาหา
       “เมื่อคืนฉันรู้สึกว่าได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่ม ไม่เสียแรงที่ฉันโดนก๋งพวกแกด่า ตอนนี้มันแยกบ้านกันอยู่แล้ว อีกไม่กี่วันมันต้องหย่า”
       “กุ้งคิดว่าแม่จะคิดอะไรได้แล้วซะอีก” กุนตีไม่พอใจ
       กันตาเหนื่อยใจ
       “อยากให้ใครสักคนมาพูดให้แม่เข้าใจจริงๆเชียว”
       เนื้อแพรเดินเข้ามาในบ้าน ทั้งสามคนมองไปที่เนื้อแพรเป็นตาเดียวกัน
       “นังเนื้อแพร”
       พวงหยกลุกขึ้นพรวดแล้วพุ่งทะยานไปหา กันตากับกุนตีคว้าแขนไว้
       “ปล่อยฉัน” พวงหยกชี้หน้าด่า “นังเนื้อแพร นังหน้าด้าน ลูกแกโดนเปิดโปงขนาดนั้น แกยังกล้าบุกมาถึงที่นี้อีกเหรอ ห๊ะ”
       “เพราะเรื่องนั้นแหละค่ะ ฉันถึงต้องมา...ที่คุณชายอ๊อดกับหม่อมมลุลีเอาเงินเจ้าสัวไป ไม่เกี่ยวอะไรกับพิศุทธิ์เลย”
       พวงหยกหัวเราะเยาะ
       “นอกจากเล่นบทหญิงหน้าด้านแย่งผัวชาวบ้านแล้วยังจะมาเล่นบทแม่ผู้ปกป้องลูกด้วย” พวงหยกหันไปทางกันตากับกุนตี “ยายก้อย...ยายกุ้ง ใช้ใครก็ได้ไปซื้อรางวัลออสการ์ แถวสำเพ็งมาให้ นังดาราเจ้าบทบาทหน่อยสิ”
       เนื้อแพรยังควบคุมอารมณ์ตัวเองให้นิ่ง
       “ฉันไม่ได้มาเล่นละคร แต่ฉันมาในฐานะหัวอกคนเป็นแม่ ถามว่าฉันอยากดองกับคุณไหม บอกได้เลยว่าไม่เคยนึกอยาก”
       พวงหยกของเริ่มขึ้น
       “แล้วแกคิดว่าฉันอยากนักเหรอ”
       “ฉันรู้ว่าคุณแค้นฉัน มีอะไรคุณก็มาทำ กับฉัน อย่าไปลงที่ลูก คุณเป็นแม่ ทำแบบนี้ก็น่าจะ รู้ดีว่ามันอันตรายกับชีวิตครอบครัวพวกเขามากแค่ใหน คุณทนเห็นพวกเขาเจ็บปวดได้เหรอ”
       พวงหยกชะงัก เพราะเนื้อแพรพูดจี้ใจ แต่เธอแข็งเกินกว่าจะเผยความอ่อนโยน
       “เจ็บสิดี จะได้จำ หมดเรื่องแล้วใช่ไหม” พวงหยกหันไปตะโกนเรียกเด็กรับใช้ “ใครเอาน้ำมาล้าง เสนียดจัญไรแถวนี้หน่อยสิ เร็ว”
       เนื้อแพรจ้องหน้า
       “วิธีแก้แค้นฉันของคุณ มันกำลังฆ่าลูกตัวคุณเองด้วยรู้มั้ยฉันรู้...ว่าคุณไม่ได้ใจร้ายอย่างที่คุณแสดงออกหรอก ฉันขอร้องล่ะนะ ก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป”
       เนื้อแพรเดินออกไป พวงหยกตะโกนไล่หลัง
       “เอาเวลาสอนคนอื่นเถอะ นังเนื้อแพร นังผีบ้า”
       พวงหยกโวยวายจนจะเป็นลม กันตากับกุนตีรีบเข้าไปพยุงไว้
       
       รสสุคนธ์เตรียมอาหารเช้า สายน้ำผึ้งเดินลงบันไดไปดูลูกที่นอนหลับอยู่ในเปลใหม่ที่แพงขึ้นกว่าเดิม
       “น้องพีทหลับปุ๋ยเลย ท่าทางจะชอบเปลใหม่ ก็อย่างว่า...ราคาตั้งแพงต้องนอนสบายกว่าของราคาไม่กี่ร้อยอยู่แล้ว...ใช่ไหมลูก”
       สายน้ำผึ้งเดินมานั่งที่โต๊ะแล้วกินอาหารเช้า รสสุคนธ์หันมามองหลานอย่างเก็บความสงสัยไม่อยู่
       “ผู้ชายคนเมื่อคืน เขาเป็นคนที่พักนี้ผึ้งหายไปด้วยใช่ไหม”
       สายน้ำผึ้งชะงัก วางช้อน
       “ผึ้งอิ่มแล้ว ผึ้งไปทำงานก่อนนะ”
       สายน้ำผึ้งลุกขึ้นจะเดินไป รสสุคนธ์ยืนดักหน้าอย่างต้องการคำตอบ
       “แล้วเขาเป็นคนให้เงินผึ้งมาซื้อเสื้อผ้าสวยๆใส่ ซื้อของโน้นนี่เข้าบ้านใช่ไหม”
       “ใช่ ก็แค่เศษเงินของเขา น้าเห็นรถเขาแล้ว น้าก็น่าจะรู้ว่าเขา รวยขนาดไหน”
       “เขามีครอบครัวรึยัง”
       สายน้ำผึ้งมองน้าอย่างรำคาญ
       “น้ารส...ผึ้งจ้างให้เลี้ยงหลานก็ไปเลี้ยงไม่ต้องถามมาก แล้วน้าก็ไม่ต้องห่วงนะ คราวนี้ผึ้งไม่เสียให้ใครฟรีๆหรอก...เขาโสด ผึ้งก็โสด”
       “งั้นก็ดี ไหนๆเขาโสด ผึ้งก็คบกับเขาซะ แล้วเลิกยุ่งกับคุณพิศุทธิ์เสีย”
       “ไม่”
       “อะไรนะ เมื่อคืนไปนอนกับคนนึง ตอนสายจะไปหาอีกคนนึง ไม่รู้สึก เหรอว่าตัวเองกำลังเหมือนอะไร”
       สายน้ำผึ้งยิ้มเยือกเย็น
       “รู้สึกสิ...รู้สึกว่าตัวเองเหมือนคนกุมอำนาจไงน้ารส ผึ้งจะไม่ยอมเป็นตัวเลือกของใครอีก ครั้งนี้ผึ้งจะเป็นฝ่ายเลือก ผึ้งจะเลือกได้เงินจากผู้ชายคนนึงและเลือกได้ความรักจากผู้ชายอีกคน ผึ้งคนใหม่...ต้องเป็นคนที่ได้ทุกอย่าง”
       
       รสสุคนธ์มองหลานที่ถลำกิเลสลึกเกินจะแก้เข้าไปทุกที ด้วยความทุกข์ใจ

สามีตีตรา ตอนที่ 7
        พิศุทธิ์ลงจากแท็กซี่หน้าบริษัท จะเดินเข้าบริษัทมือถือของเขาดังขึ้น เขาหยิบมากดรับ
       “ฮัลโหล...ใช่ครับ...ผมพิศุทธิ์พูด บริษัท ฐานพัฒน์อินเตอร์ฟู๊ดเหรอครับ อ๋อใช่ครับ...ผมขอเวลาคิดก่อนได้ไหมครับ ว่าแต่คุณรู้จากไหนว่าผม หางานใหม่…”
       ทันใดนั้นเสียงสายน้ำผึ้งดังขึ้น
       “รู้จากกั้งไงคะ”
       พิศุทธิ์หมุนตัวไปทางด้านหลังเห็นสายน้ำผึ้งยืนยิ้มให้อยู่ เขางงว่าเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่ พิศุทธิ์คุยมือถือ
       “แค่นี้ก่อนนะครับ”
       สายน้ำผึ้งพูดต่อ
       “นั่นเป็นบริษัทที่บริษัทกั้งเป็นหุ้นส่วนอยู่ นี่นอกจากตระกูลเทพทัตได้คุณไปเป็นหลานเขย แล้วยังจะซื้อตัวคุณ ไปทำงานให้เขาอีกเหรอคะ เนี่ย”
       พิศุทธิ์ชะงักที่โดนสายน้ำผึ้งพูดย้ำสิ่งที่ตัวเองกำลังเครียด
       “ผมขอตัวก่อนนะครับ”
       พิศุทธิ์เดินเข้าบริษัท สายน้ำผึ้งมองอาการของเขาแล้วรีบเดินตาม
        
       พิศุทธิ์เดินเข้าลิฟท์กดปิดประตู มือสายน้ำผึ้งโผล่มารั้งประตูลิฟท์ไม่ให้ปิด
       “ขอไปด้วยนะคะ”
       พิศุทธิ์นิ่งไม่ตอบอะไร สายน้ำผึ้งเข้ามาในลิฟท์แล้วปิดประตู ทั้งสองยืนในลิฟท์เงียบๆ พิศุทธิ์พยายามนิ่ง สายน้ำผึ้งเหลือบมองอาการแล้วเริ่มพูดเข้าแผน
       “ไม่คิดเลยว่าคนอย่างคุณ จะโดนเงินกั้งเปลี่ยนได้”
       คำพูดสายน้ำผึ้งเหมือนมีดที่ยิ่งกรีดย้ำแผลในหัวใจของเขา
       “เงินกั้งไม่เคยเปลี่ยนผมได้”
       “ถ้าเปลี่ยนไม่ได้ คุณจะยอมลาออกเพื่อไปทำงานบริษัทของกั้งเหรอคะ”
       “คุณเข้าใจผิดแล้ว ถ้าผมรู้ว่าบริษัทไหนเกี่ยวกับกั้ง ผมก็ไม่ทำผมหางานเองได้”
       “แล้วคุณแน่ใจได้ยังไงว่างานที่คุณได้ มันไม่ได้มีเบื้องหลังจากกั้ง”
       ประตูลิฟท์เปิดพอดี พิศุทธิ์ไม่อยากต่อความยาวจึงรีบเดินออกก่อน สายน้ำผึ้งเดินตามไปไม่ลดละ
       “ฟังฉันก่อนสิคะคุณพิศุทธิ์”
       พิศุทธิ์เหนื่อยใจ
       “พอเถอะคุณผึ้ง เลิกพูดให้ผมกับกั้งแตกกันสักที มันไม่เป็นผลหรอก”
       “แต่ที่ฉันพูดเพราะฉันเป็นห่วงคุณ ฉันรู้จักกั้งดี ต่อหน้าคุณ...เขาก็บอกว่าเขาจะ ไม่ใช้เงินเปลี่ยนคุณ แต่พอลับหลัง...คุณก็ ใช้เงินทำทุกอย่างที่เขาต้องการ เขาไม่แคร์ว่าคุณจะรู้สึกยังไง เพราะกั้งไม่เคยรักใคร นอกจากความสุขของตัวเอง”
       “ขอบคุณนะครับที่ห่วงผม แต่ผมเชื่อว่าผมรู้จักกั้งดีเหมือนกันไม่อย่างนั้น...ผมคงไม่แต่งงานกับเขา”
       สายน้ำผึ้งเจอคำนี้ไปเจ็บจี๊ด พิศุทธิ์เดินผ่าไป เธอมองตามแล้วคิดว่าต้องทำให้เขากับกะรัตแตกกันให้ได้
        
       พิศุทธิ์เดินมาด้วยหน้าตาเครียดกับคำพูดที่สายน้ำผึ้งพูด เขานึกถึงคำพูดของกะรัต
       “กั้งไม่รู้เรื่องที่ก๋งให้เงินพ่อคุณเลยนะคะ คุณจะให้กั้งไปสาบานที่ไหนก็ได้ แต่กั้งไม่รู้เรื่องจริงๆ”
       แล้วคำพูดของสายน้ำผึ้งก็ดังก้องในหัว
       “ที่ฉันพูดเพราะฉันเป็นห่วงคุณ ฉันรู้จักกั้งดี ต่อหน้าคุณ...เขาก็บอกว่าเขาจะ ไม่ใช้เงินเปลี่ยนคุณ แต่พอลับหลัง...คุณก็ใช้เงินทำ ทุกอย่างที่เขา ต้องการ เขาไม่แคร์ว่าคุณจะรู้สึกยังไง เพราะกั้งไม่ เคยรักใคร นอกจากความสุขของตัวเอง”
       พิศุทธิ์เอามือลูบหน้าอย่างเครียด ฟองดาวเดินจากโต๊ะตัวเอง พิศุทธิ์หันไปหา
       “คุณฟองดาวครับ ผมฝากเอกสารให้หัวหน้าก่อน ผมขอลาไปทำธุระสักครู่”
       พิศุทธิ์ยื่นเอกสารในมือให้แล้วรีบเดินออกไป
        
       เจ้าสัวบัญชานั่งอยู่ที่โซฟา พิศุทธิ์นั่งอยู่ด้วย เขายังมีความรู้สึกละอายใจในเรื่องของพ่อ
       “ขอโทษครับ ที่ผมมารบกวนแต่เช้า เรื่องเงินนั่น ถ้าผมไม่ได้ยินจากปากเจ้าสัวเอง ผมคงไม่สบายใจ”
       “คุณชายทำถูกแล้วที่กล้าเผชิญหน้ากับความจริง เรื่องเงินที่อั๊วทำธุระกิจกับท่านชายอ๊อด อั๊วอยากบอกว่า...อากั้งไม่รู้เรื่องด้วย อั๊วตัดสินใจทุกอย่างคนเดียว อะไรที่ทำเพื่อแลกความสุขของอากั้ง อั๊วทำได้ทุกอย่าง อั๊วรู้ว่ามันทำให้คุณชายเสียความรู้สึก แต่อย่าลืมว่าอากั้งก็เสียใจไม่แพ้คุณชาย ถ้าจะโกรธก็ขอให้โกรธอั๊วคนเดียว อย่าไปลงโทษอากั้ง แค่นี้ชีวิตอากั้งก็เป็นทุกข์เพราะการกระทำของคนอื่นมากพอแล้ว”
       เจ้าสัวมองหน้าพิศุทธิ์ก่อนที่จะลุกขึ้น
       “ความรักมันมีพลังมากกว่าศักดิ์ศรีนะคุณชาย อย่าให้ความละอาย มาทำลายชีวิตครอบครัว”
       พิศุทธิ์เหมือนถูกตรึงกับคำเตือนสติของเจ้าสัว
        
                   พิศุทธิ์เดินมาตามทางเดินแถวบริษัท เขากำลังคิดถึงคำพูดของกะรัต
       “คุณจำได้ไหมตอนที่กั้งบอกว่ากั้งไม่เหมาะกับคุณ คุณยังบอกว่าคุณไม่แคร์ คุณรู้ว่าแค่คุณรักกั้งก็พอ กั้งก็เหมือนกัน ไม่ว่าใครจะคิดอะไร หรือจะว่าอะไรคุณ กั้งก็ไม่สนใจ กั้งรู้แค่ว่าคุณรักกั้ง กั้งรักคุณก็พอ”
       พิศุทธิ์นึกถึงคำพูดของเจ้าสัวบัญชา
       “ความรักมันมีพลังมากกว่าศักดิ์ศรีนะคุณชาย อย่าให้ความละอายมาทำลายชีวิตครอบครัว”
       พิศุทธิ์นึกถึงภาพที่กะรัตใช้ริบบิ้นผูกข้อมือเขา และภาพที่เขาใช้ริบบิ้นผูกข้อมือกะรัต...พิศุทธิ์เดินมาถึงมุมหน้าห้องน้ำหญิงหยิบมือถือมาโทรหากะรัตแต่โทรไม่ติด จึงโทรเข้าบ้านแทน...นวลยกหูโทรศัพท์บ้านขึ้นมาพูด
       “อัลโหลค่ะ... คุณพิศุทธิ์...มือถือคุณกั้งแบตหมดค่ะ เมื่อกี้คุณกุ้งเพิ่งเอามือถือมาคืน เลยเพิ่งได้ชาร์ตแบตค่ะ”
       “แล้วกั้งเป็นยังไงบ้าง”
       นวลหน้าสลดลงด้วยความเป็นห่วงกะรัต
       “เพิ่งหลับไปเมื่อตอนเช้ามืดนี่เองค่ะ นั่งร้องไห้ทั้งคืนเลยค่ะ”
       พิศุทธิ์ชะงัก รู้สึกเสียใจที่ทำให้กะรัตต้องทุกข์
       “เย็นนี้นวลไม่ต้องทำอาหารนะ เดี๋ยวฉันจะกลับไปทำเอง”
       นวลฟังพิศุทธิ์พูดแล้วกระโดดเต้นดีใจ
       “เย็นนี้คุณพิศุทธิ์จะทำอาหารให้คุณกั้งเหรอคะ...ได้ค่ะ เดี๋ยวนวลไปซื้อของสดมาให้ค่ะ”
       กะรัตเดินลงบันไดด้วยท่าทางเหนื่อยๆเพลียๆเห็นนวลกระโดดโลดเต้นอยู่
       “อากาศร้อนมากจนเป็นบ้ารึไง กระโดดโลดเต้นอยู่ได้...นวล”
       นวลวางหูโทรศัพท์แล้วเข้ามาหาอย่างดีใจ
       “คุณพิศุทธิ์โทรมาค่ะ”
       กะรัตหน้าตาจากเพลียเป็นตื่นตาสนใจทันที
       “คุณพิศุทธิ์โทรมาเมื่อไหร่ แล้วทำไมไม่เรียกฉัน”
       “โทรมาเมื่อกี้นี้ค่ะ พอดีมือถือคุณกั้งแบตหมด คุณพิศุทธิ์บอกว่าเย็นนี้ จะกลับมาทำอาหารให้คุณกั้งค่ะ”
       “อะไรนะ คุณพิศุทธิ์จะกลับมาทำอาหารให้ฉันเหรอ” กะรัตกระโดดดีใจกับนวล “อย่างนี้แปลว่าคุณพิศุทธิ์หายโกรธฉันแล้วสิ งั้นเดี๋ยวฉันออกไปซื้อของสดเอง”
       “คุณกั้งซื้อเป็นเหรอคะ”
       “เธอไม่เคยได้ยินเหรอ…ความรัก ทำให้เราทำได้ทุกอย่าง”
       กะรัตวิ่งร่าเริงมีความสุขมากๆขึ้นบันไดไปเปลี่ยนเสื้อผ้า นวลมองน้ำตาแทบไหลด้วยความสุขไปด้วย
       “เจ้าประคุณ ขอให้คุณกั้งมีความสุขอย่างนี้ไปนานๆเถอะ อย่าได้มีมารมาผจญอีกเลย”
        
       พิศุทธิ์มองโทรศัพท์แล้วยิ้มอย่างสบายใจ สายน้ำผึ้งออกมาจากห้องน้ำได้ยินพิศุทธิ์คุยมือถือ แล้วคิดทำบางอย่างไม่ให้ทั้งสองได้กลับไปมีความสุข

สามีตีตรา ตอนที่ 7
        พิศุทธิ์เดินมาจะเข้าห้องทำงาน ฟองดาวเดินจากโต๊ะตัวเองรีบมาหา
       “คุณพิศุทธิ์คะ เจ้านายเรียกให้ไปพบค่ะ”
       พิศุทธิ์พยักหน้ารับ แล้วพยายามตั้งสติให้คิดถึงเรื่องงาน แล้วเดินไปทางห้องเจ้านาย
        
       พิศุทธิ์กับสายน้ำผึ้งนั่งคุยกับหัวหน้าอยู่
       “มีอะไรเหรอครับ”
       “เรื่องด่วนนิดนึงนะคุณพิศุทธ์ก็มิสเตอร์ ชาล์ล ลูกค้าที่เขาชอบรสชาติซอสครีมกะเพราที่คุณคิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้ว เขาอยากร่วมกับบริษัท เราผลิตอาหารรสชาตินั้นของคุณ ไปตีตลาดอเมริกาใต้ เขาเลยอยากให้ คุณไปคุยเรื่องรสชาติบางอย่างที่เขาอยากให้คุณเพิ่ม เพื่อถูกปากขึ้น”
       “ได้ครับ”
       “งั้นเดี๋ยวคุณรีบเอาเอกสารสำคัญเกี่ยวกับสูตรรสชาติและสัญญาไปหามิสเตอร์ชาล์ลที่เขาใหญ่ พอดีเขากำลังจัดการเรื่องที่ดินที่จะสร้าง โรงงานอยู่ที่นั่น คุณไปกับคุณสายน้ำผึ้ง เพราะคุณสายน้ำผึ้งดิวงานกับ มิสเตอร์ชาล์ลอยู่แล้ว”
       พิศุทธิ์ชะงักที่รู้ว่าต้องไปกับสายน้ำผึ้ง เขาคิดว่ามันไม่ใช่เวลาที่เขาควรไปไหนกับเธอ ตามลำพังแม้จะเป็นเรื่องงาน
       “ผมไปคนเดียวก็ได้ครับ คุณสายน้ำผึ้งมีลูกอ่อน อาจจะไม่สะดวกเดินทางไกล”
       สายน้ำผึ้งมองพิศุทธิ์อย่างคาดไว้อยู่แล้วว่าเขาต้องมาทางนี้ เธอทำใสซื่อ
       “ผึ้งไม่ได้เกี่ยงเรื่องงานนะคะ แต่คุณพิศุทธิ์พูดถูก ตอนนี้ลูกก็ไม่สบาย ผึ้งไม่อยากห่างลูกไปไหน”
        
       สายน้ำผึ้งเตรียมเอกสารใส่ซองให้พิศุทธิ์ แต่เอาเอกสารบางอย่างซ่อนใส่ในกองเอกสาร บนโต๊ะ เธอมองรอยที่กะรัตจิกแขนตัวเองแล้วยิ้มสะใจ
       “ฟ้าเข้าข้างฉันจริงๆ อย่าคิดจะได้มีความสุขได้ง่ายๆเลยกั้ง”
        
       พิศุทธิ์ยืนโทรหากะรัตอยู่หน้าบริษัท แต่เพราะกะรัตเลือกซื้อของอยู่ในซูเปอร์มาร์เก็ต มือถือสั่นอยู่ในกระเป๋าถือซึ่งวางกระเป๋าไว้ในรถเข็น เธอจึงไม่รู้ว่าพิศุทธิ์โทรมา
       พิศุทธิ์ยืนโทรหากะรัตแต่โทรไม่ติดจึงโทรหานวลที่บ้านแทน
       “นวล...ฝากบอกกั้งด้วยว่าวันนี้ฉันอาจกลับไปทำอาหารไม่ทัน ฉันต้องไปคุยงานที่โคราช”
       “ได้ค่ะ แค่คุณพิศุทธิ์กลับมา คุณกั้งก็มีความสุขแล้วล่ะค่ะ เดี๋ยวนวลบอกคุณกั้ง สวัสดีค่ะ”
       นวลวางสาย แล้วจะกดโทรหากะรัตแต่ยังไม่ทันโทร เด็กรับใช้วิ่งหน้าตาตื่นมาเรียกเสียก่อน
       “พี่นวล ท่อหลังบ้านแตก น้ำกระเซ็นกระจายเลยพี่ ทำยังไงดีล่ะ”
       “ท่อแตกให้ทำยังไง ให้จุดปะทัดฉลองมั้งไอ้บ้า ไปตามช่างมาดูสิ”
       “ฉันไม่รู้เบอร์ช่างนี่ พี่บอกช่างหล่อ เลยเก็บเบอร์ช่างไว้คนเดียว”
       นวลเซ็งที่โดนย้อน ใจหนึ่งก็จะโทรหากะรัต
       “เดี๋ยวคุณกั้งมา ค่อยบอกก็ได้วะ...ไป”
       นวลเดินไปดูท่อหลังบ้านกับเด็กรับใช้
        
       สายน้ำผึ้งยื่นซองเอกสารมาให้พิศุทธิ์
       “ขอให้มีแต่เรื่องดีๆเกิดขึ้นนะคะ”
       พิศุทธิ์รับซองเอกสารจะมาจะเปิดเช็ค แต่เห็นว่าปากซองนั้นมีกระดาษกาวปิด ผนึกไว้เรียบร้อยแล้ว สายน้ำผึ้งรีบพูด
       “อ้าว...ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเช็คเอกสารอีกที เลยผนึกปากซองไปกลัวเอกสารจะหล่นหาย”
       “ไม่เป็นไร คุณตรวจเอกสารครบเรียบร้อยแล้วใช่ไหมครับ”
       “ค่ะ...ครบ”
       รถบริษัทมาจอดรับ พิศุทธิ์จึงรีบเดินขึ้นไป รถแล่นออกไป สายน้ำผึ้งมองตามแล้วแกล้งทำท่าตกใจมาก ตบหน้าอกตัวเอง
       “อุ้ยตาย ฉันเพิ่งนึกได้ว่าลืมเอกสารสำคัญไป จะทำยังไงดีน้า”
       สายน้ำผึ้งยิ้มเยาะ
        
       พิศุทธิ์ใช้โทรศัพท์ของรีสอร์ทคุยกับเจ้านายอยู่ล็อบบี้
       “จะให้คุณสายน้ำผึ้งเอาเอกสารมาให้ผมเหรอครับ”
       “ใช่ พอดีคุณสายน้ำผึ้งเพิ่งเห็นว่าลืมเอกสารสัญญาสำคัญไว้ จะส่งแฟกซ์ไปก็คงไม่ได้ ผมพยายามโทรเข้ามือถือคุณ...สัญญาณ ของคุณก็ไม่มี คุณสายน้ำผึ้งขึ้นรถไปแล้วน่าจะถึงบ่ายแก่ๆ ยังมีเวลาที่จะทำทุกอย่างให้เสร็จภายในวันนี้”
       สายน้ำผึ้งตีหน้าเครียดต่อหน้าเจ้านาย แล้วแอบยิ้มว่าไม่มีทางเสร็จภายในวันนี้หรอก
        
       พิศุทธิ์วางสายอย่างระแวง สังหรณ์ว่ามันจะไม่ง่ายอย่างที่เจ้านายคาดการณ์ มิสเตอร์ชาล์ลเดินเข้ามา
       “เราจะคุยกันรึยังคุณพิศุทธิ์”
       “ขอโทษด้วยนะครับ พอดีผมลืมเอกสารสำคัญ แต่คุณสายน้ำผึ้งกำลังเอามาให้ไม่น่าเกิน 3 ชั่วโมงครับ”
       “รีบหน่อยแล้วกันนะครับ...ผมมีนัดไปทานข้าวกับเจ้าของที่ดิน ตอนสี่โมง ถ้าคุณสายน้ำผึ้งมาไม่ทัน เราคงต้องคุยกันพรุ่งนี้”
       พิศุทธิ์ชะงัก ไม่อยากค้างคืนกับสายน้ำผึ้ง
       “คุณสายน้ำผึ้งมาทันแน่ครับ”
        
       กะรัตเดินหอบถุงใส่ของสดจากซุปเปอร์มาร์เกตเข้าบ้านมาอย่างมีความสุข
       “นวล มาเอาของไปล้างเตรียมให้คุณพิศุทธิ์เร็ว”
       นวลออกมาจากหลังบ้าน
       “คุณกั้งคะ เมื่อกี้คุณพิศุทธิ์โทรมา...บอกว่ามาทำอาหารเย็นไม่ทัน พอดีต้องไปทำงานที่โคราชน่ะค่ะ”
       “โคราช”
       กะรัตหน้าเซ็งลงทันที นวลรีบปลอบ
       “เอาเถอะค่ะ ถึงคุณพิศุทธิ์ไม่ได้มาทำอาหาร แต่ก็กลับบ้านมาหาคุณกั้งอยู่ดีนะคะ”
       กะรัตถอนใจเพราะยังเซ็งนิดหน่อย เธอชะงักคิดบางอย่าง
       “ทำงาน...เธอว่านังผึ้งจะไปด้วยรึเปล่า”
       นวลรีบพูดให้กะรัตไม่คิดมาก
       “ไม่ไปหรอกค่ะ”
       ทันใดมือถือดังขึ้น กะรัตมองหน้าจอเห็นว่าสายน้ำผึ้งโทรเข้ามา นวลยื่นหน้าไปมองสังหรณ์ว่าต้องมีเรื่องแน่ นวลจะดึงมือถือจากมือกะรัต
       “อย่ารับเลยค่ะคุณกั้ง ตอนนี้คุณพิศุทธิ์กำลังจะดีกับคุณกั้งแล้ว อย่าให้มารมาผจญค่ะ”
       กะรัตฟังนวล แล้วพยายามข่มใจ ไม่สนใจมือถือ สุดท้ายสายน้ำผึ้งวางสายไป นวลโล่งอกที่กะรัตไม่รับสายให้มีเรื่องอีก ทันใดนั้นมีข้อความเข้ามือถือ นวลมองหน้าจอมือถือ
       “โห ส่งข้อความเลยเหรอ”
       กะรัตเห็นหน้าจอมี ชื่อพิศุทธิ์
       “มันมีชื่อคุณพิศุทธิ์ด้วยนี่” กะรัตแย่งมือถือจากมือนวล “เอามือถือมานี่” กะรัตอ่าน ข้อความ “อยากได้ของฝากอะไรไหม ฉันจะไปโคราชกับคุณพิศุทธิ์”
        “บรรลัยแล้ว” นวลหน้าตื่น
        
       กะรัตเดินออกจากบ้านไปที่รถ นวลวิ่งมาห้าม
       “คุณกั้งอย่าไปเลยค่ะ รอคุณพิศุทธิ์อยู่ที่นี่แหละ” นวลจับมือกะรัตให้หันมามองตัวเอง “ทำตามนวลนะคะ...หายใจเข้า ทุกอย่างกำลังจะ ดีขึ้น” นวลหายใจออก “อย่าให้คุณผึ้งมาพัง...หายใจเข้า ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น หายใจออก อย่าให้คุณผึ้งมาพัง”
       กะรัตพยายามข่มใจทำตามนวลสอน
       “ใจสงบลงแล้ว ไม่ไปแล้วนะคะ”
       “ไป”
       กะรัตจะเดินไปที่รถรีบนวลวิ่งไปขวาง
       “ว้าย ไม่ไปค่ะคุณกั้ง อยากมีเรื่องอีกเหรอคะ”
       “ก็เพราะฉันไม่อยากมีไง ฉันถึงต้องไป เธอก็รู้ว่านังผึ้งมันร้ายขนาดไหนมันบอกว่าจะเอา คุณพิศุทธิ์ มันต้องหาทางเอาเขาไปให้ได้ ยิ่งตอนนี้ฉันกับคุณพิศุทธิ์ มีปัญหากัน อะไรๆมันก็เกิดขึ้นได้”
       “แต่คุณพิศุทธิ์ไม่ใช่ผู้ชายอยู่ไกลเมียแล้วมั่วเรี่ยราดนะคะ”
       “แต่เขาเป็นคนดีเกินไป เขาไม่ทันมารยานังผึ้งหรอก ฉันต้องไปปกป้องของของฉัน” กะรัตเปิดประตู
       “แล้วคุณกั้งไม่กลัวเกิดเรื่องอีกเหรอคะ อะไรที่กำลังดีๆ มันอาจจะพังเลยนะคะ”
       “นวลพูดถูก” กะรัตปิดประตูรถ
       “ท่องไว้ค่ะคุณกั้ง มารไม่มีบารมีไม่เกิด”
       พูดไม่ทันขาดคำ กะรัตก็เปิดประตูรถผลั๊วะ
       “แต่เพื่อความปลอดภัย ฉันต้องใช้บารมีปราบมารให้สิ้นซากดีกว่านวลไป...ขึ้นรถ”
       กะรัตจับหัวนวลยัดเข้าไปนั่งในรถ แล้วตัวเองรีบพุ่งไปนั่งด้านคนขับรถพุ่งออกไปทันที
        
       มิสเตอร์ชาล์ลไดร์ฟกอล์ฟกับพิศุทธิ์ระหว่างรอ สายน้ำผึ้งเดินมายืนแอบมองพิศุทธิ์ที่มุมหนึ่งโดยยังไม่ไปหาแล้วดูนาฬิการอเวลากะรัตมา เธอพึมพำ
       “ฉันรู้ว่าเธอต้องมา”
       
       จบตอนที่ 7

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
ข่าวล่าสุด ในหมวด
สามีตีตรา ตอนที่ 13 จบบริบูรณ์
สามีตีตรา ตอนที่ 12
สามีตีตรา ตอนที่ 11
สามีตีตรา ตอนที่ 10
สามีตีตรา ตอนที่ 9
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
จำนวนคนโหวต 27 คน
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
เห็นด้วย 27 คน
100 %
ยังไม่มีผู้ไม่เห็นด้วย
0 %
ความคิดเห็นที่ 3 +13 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้งร้ายมากเลย คิดแผนได้ร้ายกาจมาก นอนกลับผู้ชายอีกคน แต่จ้องจะจับผัวชาวบ้าน ทำตังเป็นโสเภณี หาเงินง่ายๆๆ และมีแต่ความคิดริษยา ไม่อยู่อย่างพอเพียง ทั้งที่ตัวเองเป็นที่มีความสามารถ หน้าตาก็สวย ถ้าทำตัวดีๆๆ คนดีก็จะมาให้รักเอง
chawala_ain@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 8 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ชอบมากๆๆๆๆๆๆพี่โป๊ป กับพี่พลอย เหมาะสมกันมากๆเลยค่ะ จะติดตามคู่นี้ต่อไปน่ะค่ะ ^_^พี่โป้ปเสียงหล่อมากค่ะ พี่พลอยก็ยิ้มสวยและน่ารักสุดๆค่ะ
natta_you@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 7 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะไม่ให้คนอ่านไดัหายใจทั่วท้องบ้างเลยหรือนี่ มีเรื่องตื่นเต้นตลอด แต่..ชอบอ่ะ อิอิ ต้องตามดูช่อง3อีกรอบ เรื่องนี้มันส์สุดสุดค่า
จ๋าจ๊ะ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 6 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
กำลังจะคืนดีกัน โดนขัดขวางอีกละ
เฮ้อ
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 5 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณค่ะที่อัพให้อ่านเรื่อยๆ สนุกมาก เป็นกำลังใจให้คนอัพตลอดค่ะ
ัMuszy
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 4 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
มาก่อนเวลาอีกนะเนี่ย
เร็วมาก
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 3 +9 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สายน้ำผึ้งร้ายมากเลย คิดแผนได้ร้ายกาจมาก นอนกลับผู้ชายอีกคน แต่จ้องจะจับผัวชาวบ้าน ทำตังเป็นโสเภณี หาเงินง่ายๆๆ และมีแต่ความคิดริษยา ไม่อยู่อย่างพอเพียง ทั้งที่ตัวเองเป็นที่มีความสามารถ หน้าตาก็สวย ถ้าทำตัวดีๆๆ คนดีก็จะมาให้รักเอง
chawala_ain@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
 
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
อินเกินไปป่าวว...ไปด่าผุ้กำกับสิ
อะไรปานนั่น
คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
จะรอดูคนไม่อินๆ ตอนต่อไปอีกหน่อยขี้คร้านจะเรียก E-ผึ้งอย่างพวกเรา ฮ่าๆๆๆๆ
ผ่านมา
 
ความคิดเห็นที่ 2 +2 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
นังผึ้ง
บุกไปตบดีไหมนั่น
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
ขอบคุณที่อัพให้ตลอดนะคะ ตรงเวลาดีจัง ติดตามอ่านอยู่ค่ะ
pom
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014