หน้าแรกผู้จัดการ Online | หน้าแรกละครออนไลน์ | ละครออนไลน์
ละครออนไลน์ จ้าวพายุ

จ้าวพายุ ตอนที่ 2

โดย ASTVผู้จัดการออนไลน์ 11 พฤศจิกายน 2556 16:24 น.
หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
จ้าวพายุ ตอนที่ 2
        เจ้าพายุ ตอนที่ 2 (ต่อ)
       
       ปรียะถูกการ์ดหิ้วออกมาหน้าผับ สุธาวีเดินตามออกมาด้วยความไม่พอใจ ปิ่นมณีตามออกมาดูด้วย
       
       “ไอ้วี แกทำกับชั้นอย่างนี้ได้ยังไง” เขาชี้หน้าปิ่นมณี “มันก็แค่เซลส์ขายรถ”
       ปิ่นมณีแทรกสร้างภาพทันที “เซลส์ขายรถที่ไม่ยอมขายตัวให้ผู้ชายที่ดูถูกผู้หญิงอย่างคุณ”
       “พูดเหมือนนางเอกใสซื่อในละคร ดูทรงก็รู้ว่าเป็นรถมือสองสามสี่”
       สุธาวีสวนทันที “จะมือไหน สุดท้ายแกก็ไม่มีปัญญาได้ขับ อย่าโวยวายให้ตัวเองน่าสมเพชกว่านี้เลยปรียะ...”
       ปรียยั๊ว “ไอ้วี!”
       สุธาวีจ้องหน้าเอาจริง ปรียะค้านไม่ได้ มองปิ่นมณีด้วยความเจ็บใจ
       “กลับก็ได้ แต่แกจำไว้ รถน่ะดูแค่ภายนอกไม่ได้หรอกไอ้วี ภายนอกน่ะอาจจะสวยดูดี แต่ช่วงล่างอาจจะผุพังจนแทบหาอะไหล่เปลี่ยนไม่ได้แล้วก็ได้!”
       ปรียะหุนหันออกไป
       ปิ่นมณีรู้ว่าถึงเวลาต้องเรียกคะแนนสงสาร
       “ขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณกับเพื่อนต้องทะเลาะกัน ความจริงคุณไม่จำเป็นต้องปกป้องชั้นขนาดนี้ก็ได้...เซลส์อย่างชั้นเจอแบบนี้จนชินแล้วล่ะค่ะ”
       “ผมทำในสิ่งที่ควรทำ ทั้งในฐานะสุภาพบุรุษ และในฐานะเจ้าของโรงแรม”
       ปิ่นมณียิ่งมองสุธาวีอย่างชื่นชมในใจ
       เสียงศุวิลดังขัดขึ้น “ปิ่น?”
       ปิ่นมณีหันไปเห็นศุวิลตกใจ “ลม!”
       สุธาวีหันไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นศุวิลก็ชะงัก สองคนมองหน้ากันไม่พอใจ ปิ่นมณีตกใจที่เจอศุวิลที่นี่
       
       ศุวิลกับสุธาวีมองหน้ากันไม่มีใครหลบตา ปิ่นมณีแอบมองรับรู้ได้ถึงความไม่ลงรอยกันแล้วยิ่งเข้าแผน
       “รู้จักเค้าด้วยเหรอ”
       “ขออนุญาตแนะนำตัวนะคะ ดิฉันปิ่นมณี และนี่...คุณศุวิล...”
       สุธาวีแทรก “เจนจรัสตระกูล...แต่ว่าเป็นเจนจรัสตระกูลนอกสมรส! ส่วนผม สุธาวี เจนจรัสตระกูล...ทายาทตัวจริงของกลอรี่เจน!”
       ปิ่นมณีแอ๊บสุดชีวิต “คุณเป็นญาติกันเหรอคะลม?”
       “แค่นามสกุลที่เหมือน แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกัน และไม่เคยยินดีที่ได้รู้จักคนที่มีนามสกุลเดียวกับผม ไปเถอะปิ่น”
       ศุวิลจูงปิ่นมณีเข้าไปด้านใน ปิ่นมณีส่งสายตาขอโทษให้สุธาวี....แล้วรีบตามศุวิลไป
       สุธาวีมองตาม ยิ่งรู้ว่าปิ่นมณีเป็นแฟนของศุวิล ก็ยิ่งสนใจ
       “เป็นแฟนไอ้ลมเหรอ?”
       สุธาวีมาดหมายว่าตนเองต้องได้ปิ่นมณีเพื่อหักหน้าศุวิล
       
       ศุวิลจูงปิ่นมณีมาที่หน้าห้องจัดเลี้ยง สีหน้าท่าทางสงสัยไม่หาย
       “ปิ่น ไหนบอกว่ามีนัดลูกค้าที่พัทยาไง?”
       ปิ่นมณีนึกได้ชะงัก คิดเร็วรีบกลบเกลื่อน
       “พอดีลูกค้าแคนเซิ่ลน่ะ...ปิ่นเลยมาเซอร์ไพร์สคุณไงคะลม...นึกว่าเห็นปิ่นแล้วจะดีใจซะอีก...”
       “แล้วสุธาวีเค้ามายุ่งอะไรคุณ”
       “เค้าคิดว่าเป็นคนรวยโปรไฟล์ดีผู้หญิงทุกคนต้องวิ่งเข้าหามั้งคะ ปิ่นเลยต้องหาทางสกัดเอาไว้ก่อน จะได้ไม่มายุ่งกับปิ่นอีก”
       “เค้าคงคิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรอะไรก็ได้มั้ง”
       “เงินไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้ปิ่นเลือกคบใครนะคะ...ความรักต่างหาก”
       ปิ่นมณียิ้มให้ศุวิล
       ทัดเทพและพิมพ์จันทร์เดินมา เห็นศุวิลก็ดีใจ ตรงไปหาศุวิลกับปิ่นมณี ปิ่นมณีหันไหว้ ทัดเทพมองศุวิลกับปิ่นมณีแล้วเย้าหยอก
       “มาถึงโรงแรมเป็นชาติแล้วไม่ยอมเข้าห้องจัดงานซะที หรือว่าไปแวะห้องอื่นมา...”
       พิมพ์จันทร์เอาศอกกระทุ้งทัดเทพ ว่าเสียมารยาท
       “ลูกค้ารอนานแล้วลม”
       ศุวิลหันมองปิ่นมณี ท่าทางลำบากใจ
       ศุวิลขออนุญาตกับทัดเทพ “ให้ปิ่นเข้าไปในงานด้วยได้ไหมครับ ลูกค้าจะว่าหรือเปล่า?”
       ปิ่นมณีได้ทีรีบพูดเพื่อจะรีบชิ่งไปจากที่นี่
       “ไม่เป็นไรหรอกค่ะลม ปิ่นแค่มาเซอร์ไพร้ส์..แล้วเราค่อยเจอกันนะ”
       ปิ่นมณียิ้มให้แล้วเดินออกไป ศุวิลมองตาม นึกดีใจที่มีแฟนอย่างปิ่นมณีซึ่งเข้าอกเข้าใจ ไม่เซ้าซี้
       
       ปิ่นมณีเดินมาแต่ต้องชะงัก เพราะเจอสุธาวีเดินเข้ามาขวางเอาไว้
       “คุณสุธาวี”
       “ทำไมรีบแยกตัวมาจากแฟนล่ะครับ”
       ปิ่นมณียิ้มมีลูกล่อลูกชน
       “เค้าไม่ค่อยพอใจนิดหน่อยน่ะค่ะ คงจะหึงมั้งคะ...”
       สุธาวีมองปิ่นมณี ที่ยิ้มพราวเสน่ห์ให้ รู้ว่าปิ่นมณีพร้อมจะเล่นเกมสวาทนี้เช่นกัน
       “ผมคิดว่าผมยังไม่ได้ทำอะไรที่ไม่สมควรกับคุณเลย...อย่างน้อยก็ในตอนนี้...”
       ปิ่นมณีเองก็รู้ว่าสุธาวีสนใจตนเอง หล่อนพอใจแต่แสร้งทำเป็นไว้ตัว
       “ยังไงก็ฝากขอโทษน้าชายผมด้วยนะครับ...”
       “น้าชาย?” ปิ่นมณีฉงน
       “กู้ดไนท์ครับ”
       สุธาวีทำเหมือนจะไป แกล้งพูดเรื่องศุวิลขึ้นมาเพื่อจะให้ปิ่นมณีสนใจ
       ปิ่นมณีรู้ว่าสุธาวีจะเล่นเกมนี้ จึงแสร้งทำเป็นรู้ไม่ทัน เดินตามเกมของสุธาวี
       “เดี๋ยวก่อนค่ะ...ตกลงลมเกี่ยวข้องอะไรกับคุณและเจนจรัสตระกูลคะ”
       สุธาวียิ้มกริ่มคิดว่าเข้าแผน “เค้าไม่เคยเล่าอะไรให้คุณฟังเลยหรือไง”
       “คุณลมไม่คุยเรื่องส่วนตัวของเค้าให้ฉันฟังมากนัก”
       “เป็นแฟนกันยังไง ทำแบบนี้ดูเหมือนเค้าจะไม่ให้เกียรติคุณเลยนะ แต่..ขอโทษที ผมรีบกลับ ไว้วันหลังมีโอกาสจะเล่าให้ฟัง”
       “แล้วฉันจะติดต่อคุณได้ยังไง”
       “นั่นสินะ”
       สุธาวียื่นโทรศัพท์ให้ปิ่นมณี หล่อนยิ้มยื่นโทรศัพท์ตนเองให้เช่นกัน ต่างคนต่างกดเบอร์ให้กันแล้วส่งโทรศัพท์คืนกัน
       “แล้วเจอกันครับ คุณปิ่นมณี”
       “ค่ะ แล้วเจอกันค่ะคุณสุธาวี”
       ทั้งสองคนแยกกันไปคนละทาง ต่างฝ่ายต่างยิ้มพอใจ
       สักครู่หนึ่งโทรศัพท์ปิ่นมณีดังขึ้น ปิ่นมณียิ้มย่องขณะกดรับ
       สุธาวีคุยโทรศัพท์
       “เทสต์ครับ...”
       “สัญญาณชัดเจนค่ะ...”
       สองคนวางโทรศัพท์ ต่างยิ้มกระหยิ่มที่แผนการสืบสานความสัมพันธ์ของตนดำเนินไปอย่างแยบยล
       
       ปิ่นมณีนั้นต้องการจับสุธาวีไว้อีกคนเป็นทางเลือกในฐานะทายาทเจนจรัสตระกูบ ส่วนสุธาวีอยากได้ผู้หญิงของศุวิล!

จ้าวพายุ ตอนที่ 2
        รุ่งเช้า ภายในห้องพักของโรงแรมบูธีคเล็กๆ นั้น แก้วตากำลังผูกเนคไทให้บรรเจิด เธอมองชายรุ่นพ่อด้วยสายตาเทิดทูน เปี่ยมรัก บรรเจิดมองตอบด้วยความรักความสงสาร
       
       เสร็จแล้วแก้วตาหันไปก้มหยิบรองเท้ามาสวมให้บรรเจิดอย่างไม่รังเกียจ
       “แก้วพักอยู่ที่นี่ก่อนนะ ผมให้เดชหาบ้านใหม่ให้แล้ว”
       “แก้วอยู่ยังไงก็ได้ค่ะ ขอแค่ให้แก้วได้อยู่กับคุณ”
       บรรเจิดลูบหัวแก้วตาอย่างรักใคร่
       “ผมทำให้แก้วลำบากเหลือเกิน...ต่อไปผมจะไม่ให้ใครทำร้ายแก้วอีก”
       “ขอบคุณมากนะคะที่อยู่เป็นเพื่อนแก้วทั้งคืน...แต่คุณกลับไปเช้าแบบนี้ คุณอรจะว่าอะไรคุณหรือเปล่าคะ”
       บรรเจิดกลุ้มเมื่อได้ยินชื่อเมีย แก้วตาลูบแขนปลอบ
       “คุณรีบกลับไปหาคุณอรนะคะ ยิ่งช้าคุณอรจะยิ่งโกรธ แก้วไม่อยากให้คุณมีเรื่อง”
       บรรเจิดจูบหน้าผากแก้วตาแล้วออกไป
       แววตาของแก้วตาเปลี่ยนจากประกายสดใส กลายเป็นเหยียดหยัน แก้วตามองตัวเองในกระจก
       “สุดท้ายก็ต้องกลับไปรายงานตัวกับเมีย...แต่ก็ดี ถ้าเกิดเลิกกันขึ้นมาจริงๆ คุณก็เหลือแต่ตัวน่ะสิ”
       
       เดชขับรถมารอรับที่หน้าโรงแรม บรรเจิดขึ้นรถปิดประตู สีหน้าหมกมุ่นครุ่นคิดหนัก เดชสังเกตเห็น
       “แก้วตาทำอะไรให้ท่านไม่สบายใจหรือเปล่าครับ”
       “ฉันต่างหากที่ทำให้เค้าไม่สบายใจ ที่เค้าต้องเร่ร่อนมาอยู่แบบนี้ก็เพราะฉัน”
       “เพราะคุณอรทัยต่างหากครับ” เดชบอก
       บรรเจิดชะงักไม่ปฏิเสธ
       “แล้วท่านจะบอกคุณอรทัยยังไงครับ ที่ท่านไม่กลับบ้านทั้งคืน?”
       บรรเจิดมีสีหน้าครุ่นคิด เหมือนตัดสินใจบางอย่างได้
       “พ่อของอรเค้ามีบุญคุณกับชั้น...ชั้นแต่งงานกับอรเพื่อทดแทนบุญคุณท่าน...สามสิบกว่าปีที่ใช้ชีวิตด้วยกัน...ชั้นว่าชั้นคงทดแทนบุญคุณเพียงพอแล้ว”
       เดชอึ้งไป เห็นบรรเจิดไม่พูดอะไรอีก จึงเงียบไป และออกรถ
       บรรเจิดตรึกตรอง ตัดสินใจอะไรบางอย่าง
       
       มุมหนึ่งในคฤหาสน์เจนจรัสตระกูล อรทัยยังนั่งรอบรรเจิดกลับบ้านอยู่ตรงนั้น ซึ่งน่าจะรอมานานแล้วหรืออาจทั้งคืน? แลเห็นร่องรอยความเจ็บช้ำในใบหน้าสวยสง่าของหล่อน จำปาเข้ามาหาท่าทางเกรงๆ
       “คุณผู้หญิงจะไม่รับประทานอะไรซักหน่อยเหรอคะ?”
       อรทัยหันไปมองจำปา ไม่ตอบ แต่ถามกลับแทน “นี่กี่โมงแล้ว”
       “เก้าโมงเช้าแล้วค่ะคุณผู้หญิง”
       อรทัยนิ่งไป
       “ไม่รู้ไอ้เดชมันพาคุณผู้ชายไปที่ไหน”
       อรทัยเหลือบมองจำปาเป็นเชิงตำหนิ จำปาจ๋อย
       “คุณผู้หญิงขา ไอ้เดชน่ากลั้วน่ากลัวนะคะ ถ้ามันจับได้ว่าจำปาแอบดูความเคลื่อนไหวของมันกับคุณผู้ชาย ไม่รู้ว่ามันจะทำอะไรจำปามั่ง..แต่จำปาก็ยอมเสี่ยงค่ะเพื่อคุณผู้หญิง”
       อรทัยรู้ทันทีว่าจำปาต้องการขอเงิน ไม่โอ้เอ้
       “เท่าไหร่?”
       “ห้าพันค่ะ...” จำปาตีหน้าเศร้า “จำปาต้องส่งเงินให้แม่”
       “ส่งให้แม่หรือว่าเอาไปเล่นหวย”
       จำปายิ้มแหยๆที่อรทัยรู้ทัน
       “เดี๋ยวชั้นจะจัดการให้”
       จำปาออกไปอย่างเริงร่า อรทัยมองตามจำปาด้วยสายตาคมกริบ นึกดูแคลนในใจ
       สักครู่หนึ่ง อรทัยหันมองนาฬิกา แล้วถอนใจ เครียดที่บรรเจิดยังไม่กลับ
       สุธาวีเดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน เห็นมารดานั่งอยู่แล้วชะงัก เลี่ยง จะออกไป
       อรทัยเห็นก่อน ถามสุธาวีขึ้น “แกจะไปเยี่ยมคุณตาที่โรงพยาบาลหรือเปล่า?”
       “จะให้ผมไปทำไม? คุณตาเองก็ไม่ได้อยากเห็นหน้าผม”
       ผู้เป็นลูกชายย้อน แล้วเดินหนี อรทัยยิ่งโมโหที่สุธาวีไม่สนใจอะไรเลย อรทัยลุกตามไป
       
       สุธาวีเดินหนีมาอุกมุมในคฤหาสน์ อรทัยเดินผ่านแจกันคว้าได้ ทุ่มใส่ไปที่สุธาวีทันที เสียงดังเปรี้ยงสุธาวีชะงัก หยุดอยู่กับที่ แต่ก็ยังไม่หันมา เจ็บปวดที่แม่ทำแบบนี้
       ฟ้าใสและจำปาเข้ามาเพราะได้ยินเสียง แต่อยู่คนละมุมมองดูด้วยอาการตกใจ
       “ต้องให้ฉันทำแบบนี้ใช่มั้ย ถึงจะเรียกความสนใจจากแกได้”
       “ด้วยวิธีแบบนี้เท่านั้นเหรอครับ คุณแม่ถึงคิดว่า จะทำให้ผมสนใจคุณแม่” ลูกชายย้อนอีก
       “ฉันคุยกับแกดีๆ เคยได้ผลหรือเปล่าล่ะ”
       “ที่ผ่านมา ไม่ได้เรียกว่าคุย เรียกว่าสั่งครับ”
       คำพูดลูกชายทำเอาอรทัยอึ้ง
       
       สุธาวีระบายความรู้สึกต่อ
       “คุณแม่ทำเป็นแค่ออกคำสั่งกับทุกคนไม่เว้นแม้แต่ลูกผัว อ้อ มีคนเดียวที่คุณแม่ไม่กล้าสั่ง คุณตาไง..เพราะกลัวจะไม่ได้สมบัติ!!!ยิ่งตอนนี้คงยิ่งคิดหนัก เพราะเห็นว่า...มีน้องชายโผล่มาแบ่งสมบัติแล้วนี่ครับ”
       “เลิกยุ่งเรื่องของฉัน เอาสมองไปจัดการชีวิตตัวเองให้ดีก่อน”
       “ไม่มีครับ เพราะไม่ค่อยได้ใช้ ตอนนี้ไม่มีรอยหยัก คิดอะไรไม่เป็น คุณแม่ก็สั่งมาสิครับ” สุธาวีประชดส่ง
       อรทัยพยายามที่จะใจเย็น “ฉันเปลืองพลังงานทะเลาะกับแกมามากพอแล้ว คุณตานอนป่วยหนัก แกต้องไปเยี่ยมท่านให้ท่านเห็นหน้าทุกวัน”
       สุธาวีเงียบไม่ตอบ
       “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันจะขอร้องแก...ขอให้แกรับเอานิสัยของฉันไปบ้าง นิสัยอ่อนแอ คิดอะไรโง่ๆตื้นๆอย่างพ่อแกน่ะ เลิกสักที!”
       เสียงบรรเจิดขัดขึ้นในจังหวะนี้ “ถ้าคุณไม่เคยภูมิใจในตัวผม...”
       ทั้งอรทัยและสุธาวีชะงัก หันไป บรรเจิดเดินเข้าประตูคฤหาสน์มาแล้วพูดต่อเมื่อมายืนตรงหน้าอรทัย
       “เราก็หย่ากันเถอะ!”
       อรทัย สุธาวี ฟ้าใส และจำปาตกใจ คาดไม่ถึงว่าบรรเจิดจะกล้าขอหย่ากับอรทัย แต่บรรเจิดจริงจังและมีสติมากกับการประกาศนี้
       บรรเจิดมองหน้าภรรยาแวบหนึ่งแล้วเดินหนีขึ้นชั้นบนไป อรทัยตาม
       
       บรรเจิดเดินหนีมาหยุดอยู่อีกมุม อรทัยโลดลิ่วตามเป็นพายุ สุธาวีเดินมากับฟ้าใสทิ้งระยะพอควร ฟ้าใสรู้สึกเห็นใจสุธาวี ที่มองภาพเหตุการณ์พ่อกับแม่ทะเลาะกัน คิดว่าเขาคงเจ็บปวด
       อรทัยทั้งโกรธทั้งตกใจที่บรรเจิดขอหย่า
       “หายไปอยู่กับเมียน้อยมาทั้งคืน พอกลับมาก็มาขอหย่าเลยเหรอ?”
       “คุณจะกอดทะเบียนสมรสจอมปลอมไว้ทำไม ในเมื่อคุณเองก็หมดรัก หมดศรัทธาในตัวผมไปแล้ว! เราก็ควรจะเป็นอิสระต่อกัน”
       “ให้อิสระคุณ ไปใช้ชีวิตอยู่กับเมียน้อยนั่นอย่างสบายใจน่ะเหรอ ไม่มีทาง!” อรทัยมองจ้องหน้าบรรเจิด “ชั้นไม่หย่าให้หรอก ชั้นจะตามจองล้างจองผลาญเมียน้อยของคุณ...คุณก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าชั้นทำอะไรได้บ้าง...ส่วนคุณ ก็ต้องอยู่กับชั้นไปจนกว่าเราจะตายจากกันไปข้างนึง”
       
       ทุกคนอึ้งกันไปหมด
       “คุณจะเก็บผมไว้ทำไม? ผมไม่ได้ขออะไรคุณเลยนะ ผมขอแค่ชีวิตของผม...ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตผม คุณก็เอาไปหมดแล้ว แม้แต่ลูก คุณก็ยังให้ใช้นามสกุลของคุณ!”
       “คุณกลับไปบอกเมียน้อยของคุณด้วยนะ...ว่ามันไม่มีทางได้ใบหย่า! ต่อให้ฉันตาย มันก็ไม่มีทางได้ของที่เคยเป็นของฉัน!”
       บรรเจิดชะงัก สีหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
       “สำหรับคุณ ผมก็เป็นแค่สิ่งของเท่านั้นใช่ไหม?”
       “หรือคุณคิดว่าตัวเองมีค่ามากกว่านั้น” อรทัยย้อนแรง นี่แหละคือหล่อน!
       ทุกคนอึ้ง อรทัยยิ้มเหยียดใส่บรรเจิดเหมือนสาแก่ใจ หากแต่ในแววตาเจ็บปวดลึกล้ำ แต่ต้องบดบังซ่อนเอาไว้ เดินไปเข้าห้องตัวเอง ปิดประตูโครม! ทุกคนยืนอึ้ง เห็นจำปาแอบดูอยู่ที่มุมหนึ่งด้วย
       สุธาวีเจ็บปวดสุดประมาณ เดินหนีออกไป ฟ้าใสเห็นใจสุธาวี ตามออกไปเพื่อจะปลอบใจ
       บรรเจิดยืนอึ้ง นิ่งงันอยู่คนเดียว
       
       สุธาวีเดินมาที่รถ ท่าทางไม่สบอารมณ์ ฟ้าใสเดินตามมาหวังปลอบใจ
       “คุณวี อย่าคิดมากนะ ตอนนี้ท่านสองคนกำลังโกรธ เลยอาจจะเผลอหลุดปากเรื่องหย่า อีกอย่างคุณอาบรรเจิดเป็นคนดี รักคุณอาอรมาก..รักคุณมาก คุณอาบรรเจิดไม่มีทางมีเมียน้อย”
       สุธาวีหันมาหา “เธออยู่บ้านนี้มากี่ปีแล้ว”
       “สิบห้าปี ทำไมเหรอคะ”
       “เธอก็น่าจะรู้ว่าแม่ชั้นเป็นยังไง แล้วก็น่าจะรู้ว่าซักวันวันนี้ก็ต้องมาถึง”
       ฟ้าใสอึ้ง
       “ฉันไม่คิดมากกับมัน ดีใจเสียด้วยซ้ำ เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะฉันอยากให้ทั้งสองคนหย่าๆ กันไปซะ เรื่องเน่าๆ ในบ้านนี้ มันจะได้จบๆ!”
       “คุณวี...”
       “ฉันไม่ใช่เด็ก ไม่ต้องมาปลอบ! อยู่ให้ห่างๆ”
       สุธาวีปิดประตูรถกระแทกใส่หน้าฟ้าใสโครม
       
       ฟ้าใสอึ้ง...สงสารสุธาวี และนึกเห็นใจทั้งบรรเจิดและอรทัย
       
       อ่านต่อหน้า 3

หน้าที่แล้ว
1 | 2 | 3 | 4
หน้าถัดไป
ข่าวล่าสุด ในหมวด
จ้าวพายุ ตอนที่ 16 จบบริบูรณ์
จ้าวพายุ ตอนที่ 15 (จบตอน)
จ้าวพายุ ตอนที่ 14 (จบตอน)
จ้าวพายุ ตอนที่ 13
จ้าวพายุ ตอนที่ 12
เครื่องมือจัดการเว็บ
ส่งบทความนี้ต่อ
พิมพ์หน้านี้
ข่าวที่มีผู้ส่งมากที่สุด
แสดงผลหน้าเดียว
ยังไม่มีผู้โหวต
คุณเห็นด้วยกับข่าว/บทความนี้หรือไม่
เห็นด้วย ไม่เห็นด้วย
ความคิดเห็นที่ 1 คลิกที่นี่หากท่านต้องการตอบกลับความคิดเห็นนี้ คลิกที่นี่หากท่านเห็นว่าความคิดเห็นนี้ขัดต่อกฎ กติกา มารยาท
สนุกมาก นี่แค่เริ่มต้น
Bass_oun@hotmail.com
คลิกที่นี่หากท่านสนับสนุนความเห็นนี้   คลิกที่นี่หากท่านไม่สนับสนุนความเห็นนี้
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
2. ทุกความคิดเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์ และไม่สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
3. ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
5. ผู้ร่วมแสดงความคิดเห็นสามารถร่วมตรวจสอบข้อความที่ไม่เหมาะสมได้ โดยการกดปุ่ม "แจ้งลบ" หรือส่งอีเมลแจ้งมาที่ cs@astvmanager.com หรือ cs.astvmanager@gmail.com ซึ่งทีมงานจะทำการตรวจสอบ และลบข้อความดังกล่าวโดยเร็วที่สุด หรืออย่างช้าภายใน 3 วันทำการ
เพื่อให้การแสดงความคิดเห็นเป็นไปตามกฎกติกาที่วางไว้ ทางผู้จัดการออนไลน์ได้ปรับปรุงระบบการกรองคำให้เข้มงวดยิ่งขึ้น กรุณารอสักครู่ ก่อนที่ความคิดเห็นของท่านจะถูกนำขึ้นแสดง
แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม
โชว์ภาพผู้ใช้ทุกครั้งที่แสดงความเห็น เพียงเข้าสู่ระบบด้วยบัญชีของเฟซบุก กดที่ปุ่มด้านล่างนี้เลย!

ชื่อ/e-mail ของคุณ : *
 
 *
  กฎกติกาการแสดงความคิดเห็นฉบับเต็ม
 
หนังสือพิมพ์: ASTV ผู้จัดการออนไลน์ | ASTV ผู้จัดการรายวัน | นิตยสารผู้จัดการ 360° | Positioning | ASTV News1
มุม: การเมือง | อาชญากรรม | คุณภาพชีวิต | ภูมิภาค | ต่างประเทศ | มุมจีน | ธุรกิจ | หุ้น | SMEs | Motoring
CyberBiz | วิทยาศาสตร์ | เกม | กีฬา | บันเทิง | Life on Campus | Celeb Online | ท่องเที่ยว | ธรรมะกับชีวิต | Multimedia
เว็บ: Asia Times | บุรพัฒน์ คอมมิคส์ | Mars Magazine | ทะเลไทย | คุยกับเว็บมาสเตอร์ | โฆษณาบนเว็บ
All site contents copyright ©1999-2014